Diabulimia – charakterystyka, przyczyny, objawy, przebieg, leczenie

0
37

Diabulimia to poważne schorzenie, które dotyczy przede wszystkim kobiet. W żadnym wypadku nie powinniśmy go bagatelizować, gdyż może mieć bardzo poważne konsekwencje. Czym jest diabulimia? Jakie są jej przyczyny i objawy? W jaki sposób leczy się tą chorobę?

Co to jest diabulimia?

Mianem diabulimii (diabetes – cukrzyca i bulimia ) nazywamy zaburzenie odżywiania podobne do bulimii, które dotyczy osób chorujących na cukrzycę. Jest ono stosunkowo nowe – na szeroką skalę zaczęto o nim mówić dopiero w 2007 roku. Osoby, które zmuszają się po jedzeniu do wymiotów w celu zmniejszenia masy ciała, mają w tym przypadku tendencję do pomijania dawek insuliny. Charakterystycznym jest, że diabulimia dotyczy tylko osób cierpiących na cukrzycę typu I. Grupa najbardziej zagrożoną są młode kobiety w wieku od piętnastu do trzydziestu lat.

Dlaczego osoby z cukrzycą typu I rezygnują z insuliny?

Cukrzyca typu I to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje swoje własne komórki. Trzustka osób chorych na cukrzycę nie posiada komórek beta, a tym samym nie jest w stanie samodzielnie wyprodukować insuliny. W efekcie osoba chora musi przyjmować ją z zewnątrz. Jeżeli poziom insuliny jest zbyt niski, dochodzi do stanu nazywanego hiperglikemią, która prowadzi następnie do glikozurii (jest to schorzenie polegające na zaburzeniu wchłaniania glukozy w cewkach nerkowych) i spadku masy ciała. Osoby chore na cukrzycę doskonale zdają sobie z tego sprawę i celowo pomijają insulinę. Niska waga jest dla nich znacznie ważniejsza niż własne zdrowie.

Jakie są przyczyny diabulimii?

Diabulimia jest to choroba młodych kobiet, którym szczególnie zależy na szczupłej sylwetce. Zdają sobie sprawę, że współczesne społeczeństwo promuje szczupłe ciało i chcą za wszelką cenę do niego dążyć. Do przyczyn choroby należy zaliczyć nie tylko presję społeczną, ale również zaniżoną samoocenę. Kobieta, która decyduje się na odchudzanie za wszelką cenę często ma wiele innych problemów (w relacji z rodziną, rówieśnikami). Może się jej wydawać, że uzyskanie „idealnego” ciała pomoże je jej rozwiązać. Tak się oczywiście nie dzieje.

Diabulimia – przebieg choroby

Należy zdawać sobie sprawę, że diabulimia powoduje szereg negatywnych konsekwencji zdrowotnych. Są one uzależnione od stopnia rozwoju choroby.

W pierwszym etapie choroby osoba cierpiąca na diabulimię może odczuwać częste bóle głowy, wzmożone pragnienie połączone z częstym oddawaniem moczu. Charakterystyczne są również osłabienie organizmu, chroniczne zmęczenie i senność (niezależnie od ilości przespanych godzin).

Objawy charakterystyczne dla drugiego etapu choroby to znaczne zmniejszenie masy ciała, odwodnienie organizmu, zanik mięśni. Dodatkowo nasilają się pierwsze objawy choroby.

Kiedy diabulimia jest w trzecim stadium, u chorych stwierdza się kwasicę ketonową, nefropatię, retinopatię, neuropatię obwodową i autonomiczną.

Jeżeli choroba trwa dłużej, dochodzi zazwyczaj do śpiączki, a nawet do śmierci osoby chorej.

Jak wygląda leczenie diabulimii?

Diabulimia jest chorobą trudną do wyleczenia, przede wszystkim ze względu na fakt, że pacjentka nie chce współpracować z lekarzami. Często w takich sytuacjach dla dobra osoby chorej stosuje się leczenie na oddziałach zamkniętych. Chora jest zmuszana do przyjmowania insuliny, jest stale kontrolowana.

W przypadku takiej choroby jak diabulimia konieczne jest podjęcie psychoterapii. Tylko wówczas, gdy zostanie ona zakończona powodzeniem, chora będzie w stanie powrócić do normalnego życia.

Diabulimia to jeszcze stosunkowo mało znana, a jednak bardzo poważna choroba, której bagatelizowanie może doprowadzić do tragicznych konsekwencji. W przypadku podjęcia leczenia najważniejsze jest przekonanie osoby chorej do jakich konsekwencji może doprowadzić to zaburzenie (często jest to trudne, gdyż pacjentki niezwykle często negują słowa lekarzy; są tak owładnięte myślą o szczupłej sylwetce, że nie liczy się dla nich nic). Bardzo duże znaczenie ma wykrycie choroby we wczesnym stadium – dzięki temu można uniknąć wielu powikłań.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here