Depresja a problemy z odżywianiem – jak sobie radzić

0
4
kobieta, depresja, problemy z odżywianiem

Depresja to poważna choroba psychiczna, która ma destrukcyjny wpływ na życie chorego. Epizody depresyjne często występują w towarzystwie zaburzeń odżywiania, które sprawiają, że leczenie choroby jest jeszcze trudniejsze. Jakie problemy z odżywianiem mają osoby chorujące na depresję? W jaki sposób należy je leczyć?

Jakie zaburzenia odżywiania występują u osób chorujących na depresję?

Depresja jest chorobą bardzo złożoną. Zawsze towarzyszy jej długotrwałe obniżenie nastroju, chory jest niezdolny do przeżywania przyjemności, ma także zaniżoną samoocenę. Zaburzenia odżywiania w takich warunkach nie dziwią. Jednym z najczęściej występujących jest anoreksja, niektórzy cierpią także na bulimię lub kompulsywne objadanie się.

Anoreksja w depresji

Anoreksja nazywana jest także jadłowstrętem psychicznym. Objawia się ona zaburzonym obrazem własnego ciała, co skutkuje odmową przyjmowania pokarmów. Najczęściej na anoreksję chorują kobiety. Mają one poczucie, że są za grube (niezależnie od tego ile ważą i jak wyglądają). W efekcie radykalnie ograniczają jedzenie, co prowadzi do spadku wagi.

Osoba chora na anoreksję odczuwa euforię na widok kolejnych utraconych kilogramów. Chudnięcie daje jej poczucie kontroli nad własnym ciałem. Chwilowe odstępstwo od diety to dla niej koniec świata, gdyż wiąże się z utratą mocy sprawczej. Dieta osoby chorej na anoreksję nie pokrywa zapotrzebowania organizmu na substancje odżywcze, co sprawia, że przyczynia się do wyniszczenia organizmu.

Kobieta chora na anoreksję ukrywa informacje dotyczące swojej wagi, a także ilości spożywanych pokarmów przed otoczeniem. Często je ona sama, ubiera się w luźne ubrania, które nie zwracają uwagi na skrajne wychudzenie.

Skutkiem anoreksji jest między innymi:

  • zahamowanie wzrostu, a także rozwoju płciowego,
  • osteoporoza,
  • radykalne obniżenie odporności.

Nieleczona anoreksja może prowadzić do śmierci.

Leczenie anoreksji jest bardzo trudne, gdyż chore zazwyczaj się na to nie zgadzają. Pierwszym krokiem do sukcesów w leczeniu jest uświadomienie chorej problemu. Proces leczenia przybiera najczęściej formę psychoterapii.

Bulimia, która towarzyszy depresji

Bulimia jest kolejnym wyniszczającym organizm zaburzeniem odżywiania. Charakterystyczną cechą tego schorzenia są okresy obżarstwa, które występują naprzemiennie z głodówkami. Osoba chora na bulimię nie zwraca na ilość spożywanych kalorii, jednak po skończonej uczcie czuje potrzebę pozbycia się pokarmu z żołądka, dlatego wywołuje wymioty. Bulimiczka je w ukryciu, dlatego jej otoczenie często przez długi czas nie zdaje sobie sprawy z istnienia problemu. Bulimia podobnie jak anoreksja doprowadza do wyniszczenia organizmu, jednak proces ten trwa w tym przypadku znacznie dłużej.

Jedynym skutecznym sposobem na wyleczenie bulimii jest psychoterapia, której efektem ma być nauczenie chorej odpowiedniego podejścia do jedzenia. Leczenie nie jest proste, gdyż osoba chora w momentach załamania nerwowego często powraca do dawnych przyzwyczajeń.

Depresja a kompulsywne objadanie się

Część osób cierpiących na depresję ma problemy z atakami kompulsywnego objadania się. Taka osoba z pozoru odżywia się normalnie, jednak gdy nikt jej nie widzi miewa ataki obżarstwa. Jej jedzenie nie wynika z głodu fizycznego, a emocjonalnego. Ma ono służyć za lek na smutek, pozwolić poczuć się przez chwilę lepiej. Niestety po takiej uczcie pojawia się silne poczucie winy, a poczucie własnej wartości takiej osoby jeszcze bardziej się obniża. Kompulsywne objadanie w przeciwieństwie do anoreksji i bulimii zazwyczaj prowadzi do nadwagi i otyłości. Te z kolei mają destrukcyjny wpływ na zdrowie i psychikę chorej.

W przypadku kompulsywnego objadania się zasadnicze znaczenie ma psychoterapia. Chorym podaje się często leki przeciwdepresyjne, które podnoszą nastrój, a tym samym zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego ataku.

Niezależnie od typu zaburzeń odżywiania, największe szanse na wyleczenie mamy w sytuacji, kiedy choroba zostanie wykryta wcześnie. Zaniedbania w tej kwestii sprawia, że organizm jest tak wyniszczony, że niemożliwy jest już całkowity powrót do zdrowia.

Rate this post

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here