<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>zioła &#8211; StaloweZdrowie</title>
	<atom:link href="https://stalowezdrowie.pl/tag/ziola/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://stalowezdrowie.pl</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Mon, 05 Feb 2024 21:26:15 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.4.15</generator>
	<item>
		<title>Ruta zwyczajna – charakterystyka, skład, wpływ na zdrowie, przeciwwskazania do stosowania ruty zwyczajnej</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/ruta-zwyczajna-charakterystyka-sklad-wplyw-na-zdrowie-przeciwwskazania-do-stosowania-ruty-zwyczajnej/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/ruta-zwyczajna-charakterystyka-sklad-wplyw-na-zdrowie-przeciwwskazania-do-stosowania-ruty-zwyczajnej/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 09 Jan 2024 23:01:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[Artykuły sponsorowane]]></category>
		<category><![CDATA[suplementacja]]></category>
		<category><![CDATA[zdrowe odżywianie]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=9183</guid>

					<description><![CDATA[Ruta zwyczajna jest rośliną leczniczą, której właściwości doceniano już w czasach starożytnych. Znajduje ona także zastosowanie w kuchni, a jej charakterystyczny zapach odstrasza koty. Jakie właściwości posiada ruta zwyczajna? Kto szczególnie powinien się nią zainteresować? Czy istnieją przeciwwskazania do jej stosowania? Czym jest ruta zwyczajna? Ruta zwyczajna jest to wieloletnia roślina, którą zaliczamy do rodziny [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Ruta zwyczajna jest rośliną leczniczą, której właściwości doceniano już w czasach starożytnych. Znajduje ona także zastosowanie w kuchni, a jej charakterystyczny zapach odstrasza koty. Jakie właściwości posiada ruta zwyczajna? Kto szczególnie powinien się nią zainteresować? Czy istnieją przeciwwskazania do jej stosowania?</strong></p>
<h2><span style="font-weight: 400;">Czym jest ruta zwyczajna?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna jest to wieloletnia roślina, którą zaliczamy do rodziny rutowatych. Charakteryzuje się ona wzniesioną, osiągającą zazwyczaj do 100 centymetrów wysokości, sino-zieloną łodygą. Jej liście mogą być podwójnie lub potrójnie pierzastosieczne. Żółte kwiaty ruty wyrastają w górnych kątach liści. Są one zebrane w wiechowate kwiatostany. Okres kwitnienia rośliny rozpoczyna się w czerwcu i trwa do sierpnia. Owocem jest wielonasienna torebka, w której znajdują się ciemnobrązowe, trójkanciaste nasiona. Ruta zwyczajna posiada charakterystyczny, nieprzyjemny zapach i gorzki smak. Ruta wywodzi się ze wschodniej i południowo-wschodniej Europy. Współcześnie uprawiana jest w wielu krajach i występuje we wszystkich regionach świata (za wyjątkiem Antarktydy). Rutę zwyczajną powszechnie uprawia się w Polsce. Roślina ta charakteryzuje się bogatym składem i posiada wiele walorów leczniczych.</span></p>
<p>Zamów nasiona Ruty zwyczajnej w sklepie <a href="https://www.esklep.legutko.com.pl/nasiona/1385-ruta-zwyczajna-5903837513116.html" target="_blank" rel="noopener">W.Legutko</a></p>
<h2><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna – skład</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400;">Ziele i liście ruty zwyczajnej charakteryzują się bardzo bogatym składem. Roślina ta zawiera pewne ilości </span><b>olejków eterycznych</b><span style="font-weight: 400;"> (które zawierają między innymi: związki monoterpenowe, w tym limonen, linalol, α i β-pinen, czy mentol). W jej składzie znajdziemy duże ilości </span><b>flawonoidów</b><span style="font-weight: 400;"> (przede wszystkim rutynę, kemferol i kwercetynę), </span><b>kwasy fenolowe </b><span style="font-weight: 400;">(kwas ferulowy, protokatechowy, p-hydroksybenzoesowy, p-kumarowy, chlorogenowy), </span><b>alkaloidy</b><span style="font-weight: 400;"> (graweolina, skimianina, arboryna, rutamina),</span><b> kwasy organiczne, witaminę C, sole mineralne, kumaryny</b><span style="font-weight: 400;"> (a także ich pochodne metylowe i hydroksylowe), </span><b>lignany, lipidy, polisacharydy</b><span style="font-weight: 400;">.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Surowiec wykorzystywany w ziołolecznictwie musi zostać zebrany jeszcze przed kwitnieniem (ścina się zazwyczaj szczyty pędów), a następnie wysuszony w przewiewnym miejscu.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna – wpływ na zdrowie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna charakteryzuje się działaniem <strong>przeciwbakteryjnym, przeciwgrzybiczym, antywirusowym, żółciopędnym, przeciwzapalnym, przeciwpasożytniczym, wiatropędnym, uspokajającym</strong>. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Właściwości przeciwzapalne sprawiają, że ruta zwyczajna może okazać się bardzo pomocna w chorobach stawów, a także wielu schorzeniach o podłożu autoimmunologicznym.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dzięki właściwościom rozkurczowym może być pomocna przy wyjątkowo bolesnych miesiączkach. Działanie rozkurczowe jest pomocne również przy niektórych dolegliwościach układu pokarmowego. Ruta wzmaga apetyt, pomaga w leczeniu biegunki.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna jest w stanie rozkurczać naczynia krwionośne, przez co obniża ciśnienie krwi. Rutyna uszczelnia naczynia krwionośne i poprawia krążenie obwodowe. Może ona zlikwidować nieestetyczne „pajączki” na nogach.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Współcześnie coraz więcej mówi się o korzystnym wpływie tej leczniczej rośliny na układ nerwowy. Zawarte w niej związki mogą skutecznie spowalniać degenerację włókien nerwowych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Rutę zwyczajną można wykorzystać jako środek przeciwpasożytniczy. Jest ona skuteczna w walce z wieloma pasożytami układu pokarmowego. Odstrasza ponadto takie pasożyty jak na przykład wszy.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Aktywne substancje obecne w rucie zwyczajnej mogą spowalniać procesy starzenia się skóry i całego organizmu.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta stosowana zewnętrznie może być pomocna w walce z grzybicą skóry. Okłady z ruty mogą mieć działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. Roślina ta łagodzi stany zapalne po ukąszeniu owadów.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400;">Zastosowanie ruty zwyczajnej w kuchni</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna może zostać wykorzystana w kuchni.<strong> Do celów kulinarnych nadają się świeże liście tej rośliny</strong>. Przy ich pomocy można aromatyzować sałatki i surówki, herbaty i niektóre napoje owocowe, konserwować dziczyznę. Niewielkie ilości ruty dodaje się do mięs, ryb, kapusty, grzybów, potraw duszonych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Osoby chcące użyć w kuchni liści ruty muszą pamiętać, że są one bardzo gorzkie. Jednak ich charakterystyczna gorycz zmniejsza się pod wpływem kwasów. Z tego względu warto dodawać ją przede wszystkim do produktów kiszonych lub marynowanych przy użyciu octu.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400;">Jak zrobić napar z ruty zwyczajnej?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400;">Napar z ruty zwyczajnej nadaje się do stosowania wewnętrznego i zewnętrznego. Do jego przygotowania potrzebne jest suszone ziele ruty i wrząca woda. Dwie łyżki suszonych ziół wsypujemy do szklanki, następnie zalewamy je wodą i odstawiamy na kilkanaście minut pod przykryciem.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400;">Przeciwwskazania do stosowania ruty zwyczajnej</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna jest niewątpliwie bardzo cenną rośliną leczniczą. Jednocześnie musimy pamiętać, że w wielu wypadkach jest także niebezpieczna i istnieje wiele przeciwwskazań do jej stosowania.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">W składzie ziela ruty znajdują się furanokumaryny, które sprawiają sprawiają, że nasza skóra staje się bardziej wrażliwa na działanie promieniowania słonecznego (jest to tak zwane fotouczulenie). Z tego względu niezwykle ważne jest, żeby podczas kuracji tym ziołem unikać słońca. Działanie fotouczulające jest na tyle silne, że zaleca się zrezygnować ze stosowania ruty wiosną i latem.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">U części osób dotykanie świeżego ziela ruty może doprowadzić do pojawienia się pęcherzowego zapalenia skóry. Z tego względu podczas zbiorów ruty powinno się dobrze zabezpieczyć skórę. O poparzenia i podrażnienia skóry łatwo szczególnie podczas letnich i słonecznych dni.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dawniej ruta zwyczajna była stosowana jako środek poronny, dlatego zakazane jest stosowanie jej w okresie ciąży. Ostrożność powinny zachować wszystkie kobiety, gdyż ruta zwyczajna może doprowadzić do silnych skurczów macicy i obfitego krwawienia.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Stosowanie ruty zwyczajnej jest zabronione u osób krwawieniami z macicy, nieżytami przewodu pokarmowego, zgagą, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, czy też przewlekłym owrzodzeniem jelita grubego.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Na preparaty zawierające rutę zwyczajną muszą uważać również mężczyźni, gdyż zawarte w roślinie związki osłabiają ruchliwość plemników.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Oprócz osób ze skłonnościami do alergii, na rutę powinny uważać kobiety z włosami rudymi lub blond, gdyż są one bardziej podatne na uczulenia tą rośliną, niż inne kobiety i mężczyźni.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400;">Zastosowanie ruty zwyczajnej w kosmetyce</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna jest rośliną często wykorzystywaną w kosmetyce. Zawarte w niej związki uszczelniają naczynia krwionośne, dlatego może ona posłużyć do produkcji kosmetyków dedykowanych skórze naczynkowej.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta działa przeciwzapalnie i przeciwłojotokowo, przyspiesza też gojenie się ran i regenerację skóry, dlatego będzie bardzo pomocna w pielęgnacji skóry trądzikowej.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Ogromna ilość przeciwutleniaczy sprawia, że ruta zwyczajna spowalnia procesy starzenia. Wyciągi z tej roślin znajdą zastosowanie w kosmetykach typu anty-age.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Jednocześnie należy podkreślić, że preparaty z rutą powinno się stosować ze szczególną ostrożnością, gdyż ma ona działanie fotouczulające.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Napary z ruty można stosować na włosy w celu ich wzmocnienia.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna – uprawa</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400;"><img fetchpriority="high" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9185" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/ruta-zwyczajna-2-300x167.jpg" alt="" width="300" height="167" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/ruta-zwyczajna-2-300x167.jpg 300w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/ruta-zwyczajna-2-1024x570.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/ruta-zwyczajna-2-768x427.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/ruta-zwyczajna-2-1536x854.jpg 1536w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/ruta-zwyczajna-2-696x385.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/ruta-zwyczajna-2-1068x594.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/ruta-zwyczajna-2-755x420.jpg 755w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/ruta-zwyczajna-2.jpg 1600w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Ruta zwyczajna jest powszechnie uprawiana w Polsce. Ze względu na liczne prozdrowotne właściwości warto jest rozważyć posadzenie jej w swoim ogrodzie. Roślina ta bardzo dobrze czuje się w glebach żyznych (zwłaszcza takich, które zawierają dużo wapnia). Jednocześnie z powodzeniem można uprawiać ją także na glebach piaszczystych, ewentualnie piaszczysto-gliniastych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">W przypadku ruty idealne pH gleby waha się od 6,6 do 7,2. Ważne, żeby ziemia była lekko wilgotna.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dla ruty zwyczajnej dobrze jest zarezerwować stanowisko słoneczne (sprawdzi się również lekki półcień) i dobrze osłonięte od silnych wiatrów. Roślina ta zda egzamin jako element ogródków skalnych lub rabat ziołowych. Można posadzić ją w sąsiedztwie innych ziół. Najlepiej, gdyby były to tymianek i szałwia. Doświadczeni ogrodnicy nie zalecają siania ruty obok majeranku.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna nie wymaga zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Nie musimy jej nawozić (jest to nawet niewskazane gdyż prowadzi do wytwarzanie dużej ilości zdrewniałych pędów, które mogą przemarznąć podczas zimy). Roślina ta ma skłonność do bujnego rozrastania się, dlatego często konieczne jest jej przycinanie (zabieg ten przeprowadza się na wiosnę, a także w momencie, gdy kwiaty przekwitną).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Podczas sadzenia ruty należy zwrócić uwagę, żeby odległość pomiędzy poszczególnymi roślinami wynosiła co najmniej 30 centymetrów. Jako, że ruta intensywnie się rozrasta, warto sadzić ją w taki sposób, żeby jej liście nie wchodziły na ścieżki (pamiętajmy, że kontakt z nimi u osób wrażliwych może doprowadzić do poważnych uszkodzeń skóry).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Ruta zwyczajna nie jest w 100%  odporna na mróz, dlatego zimą warto przygotować dla niej okrycie ze słomy.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">W pierwszym roku życia roślina wytwarza jedynie rozetę liściową, a dopiero w drugim roku łodygę z kwiatami.</span></p>
<h4><span style="font-weight: 400;">Czy wiesz, że:</span></h4>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Ruta zwyczajna posiada działanie poronne, o czym pisał już Pliniusz Starszy.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Dawniej z ziela ruty pozyskiwano żółty barwnik.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Pozyskiwane z ruty wywary znajdują zastosowanie w biologicznej ochronie roślin.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Wytwarzany z ruty olejek służy do aromatyzowania niektórych likierów, wermutów i koniaków.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Charakterystyczny zapach ruty odstrasza koty. Odstrasza również karaluchy i muchy.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; W dawnej Polsce wierzono, że ruta zwyczajna jest rośliną magiczną – miała ona odwracać czary i odpędzać zło.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Dawniej na Litwie i w Polsce uważano rutę za symbol dziewictwa i czystości. Wianek wykonany z ruty nosiły panny młode. Tradycja nakazywała spalić go po nocy poślubnej.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Ruta (między innymi) służyła Żydom do opłacania dziesięciny.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; W czasach średniowiecza wianki z ruty często nosiły młode kobiety, gdyż panowało przekonanie, że zapach tej rośliny podnieca mężczyzn.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Rucie zwyczajnej nazwę zawdzięcza rutyna – organiczny związek chemiczny, który znajduje się w wielu preparatach poprawiających odporność.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Ruta zwyczajna jest niekiedy traktowana jako roślina ozdobna.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Dawniej ruta zwyczajna spełniała bardzo praktyczną funkcję &#8211; w kurnikach i gołębnikach chroniła kury przed kotami, łasicami, czy kunami, które szukały pożywienia.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">&#8211; Z właściwości leczniczych ruty korzystała święta Hildegarda.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/ruta-zwyczajna-charakterystyka-sklad-wplyw-na-zdrowie-przeciwwskazania-do-stosowania-ruty-zwyczajnej/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Babka lancetowata (babka wąskolistna) – charakterystyka, wartości odżywcze, walory prozdrowotne, ciekawostki</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/babka-lancetowata-babka-waskolistna-charakterystyka-wartosci-odzywcze-walory-prozdrowotne-ciekawostki/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/babka-lancetowata-babka-waskolistna-charakterystyka-wartosci-odzywcze-walory-prozdrowotne-ciekawostki/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 15 Aug 2021 09:01:16 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[suplementacja]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=9364</guid>

					<description><![CDATA[Babka lancetowata to roślina, którą starożytni stosowali na ukąszenia węży i skorpionów. W średniowieczu natomiast panowało przekonanie, że jest ona skutecznym antidotum na… czary miłosne. Czym dokładnie jest babka lancetowata? Jakie wartości odżywcze posiada ta roślina? W leczeniu jakich schorzeń może być ona pomocna? Czym jest babka lancetowata? Babka lancetowata (znana także jako babka wąskolistna, [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Babka lancetowata to roślina, którą starożytni stosowali na ukąszenia węży i skorpionów. W średniowieczu natomiast panowało przekonanie, że jest ona skutecznym antidotum na… czary miłosne. Czym dokładnie jest babka lancetowata? Jakie wartości odżywcze posiada ta roślina? W leczeniu jakich schorzeń może być ona pomocna?</strong></p>
<h2>Czym jest babka lancetowata?</h2>
<p><span style="font-weight: 400">Babka lancetowata (znana także jako babka wąskolistna, czy języczki polne) to wieloletnia bylina, którą zaliczamy do rodziny babkowatych. Babka lancetowata posiada krótkie kłącze pod powierzchnią ziemi. W okresie kwitnienia wydaje ona pędy kwiatostanowe, które mogą osiągnąć do 40 centymetrów wysokości. Języczki polne mają lancetowate, długie, równowąskie liście, które skupione są w przyziemne rozety. Drobne, niepozorne, zazwyczaj białe (choć można spotkać także kwiaty o barwie brunatno-różowej) kwiaty są zebrane w gęsty, brunatny kłos, który może być walcowaty lub kulisty. Okres kwitnienia rozpoczyna się w maju i trwa do września. Owoce babki lancetowatej to błyszczące, gładkie czerwono-brunatne nasiona, które osadzone są w jajowatej torebce. Roślina posiada liczne wiązkowe korzenie. Babkę lancetowatą w stanie dzikim możemy spotkać w całej Europie. W Polsce jest ona rośliną pospolitą. Obecnie rośnie ona w Azji, Afryce, Ameryce, Australii, na Madagaskarze, a nawet na Hawajach. Babka lancetowata jest rośliną wiatropylną. Może wydać nawet do tysiąca nasion.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Babka lancetowata – wartości odżywcze</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Surowcem zielarskim w przypadku babki lancetowatej są liście, w których składzie znajdziemy między innymi: <strong>związki śluzowe</strong> (które mogą stanowić nawet 10% rośliny), <strong>kwasy organiczne, karotenoidy, składniki irydoidowe, garbniki, luteolinę, fenolokwasy, kwas chlorogenowy, ponad 1% kwasu krzemowego, kumarynę, eskuletynę, flawonoidy</strong> (w tym bajkaleina i skutelareina), <strong>saponiny</strong>.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Babka wąskolistna zawiera spore ilości <strong>witaminy C i witaminy K</strong>. W jej liściach obecne są <strong>związki mineralne &#8211;</strong> przede wszystkim:</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; cynk,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; magnez,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; krzem,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; miedź,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; żelazo,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; mangan,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; potas,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; sód.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Za zielony kolor liści języczków polnych odpowiada <strong>chlorofil</strong>.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Babka lancetowata – wpływ na zdrowie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Babka lancetowata charakteryzuje się działaniem<strong> przeciwzapalnym, antywirusowym, wykrztuśnym, moczopędnym, ściągającym, przeciwbakteryjnym, przyspiesza też gojenie się ran</strong>.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Związki zawarte w tej roślinie działają ochronnie na błony śluzowe przewodu pokarmowego, a także górne drogi oddechowe (mogą na przykład łagodzić kaszel – zarówno suchy, jak i mokry i działać wykrztuśnie). Napary z liści babki lancetowatej mogą pomóc w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy, a także biegunek. Herbatka na bazie liści babki wąskolistnej pomaga na trawienie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Języczki polne są skuteczne w walce z chrypą, dlatego często sięgają po nie osoby, które pracują głosem (na przykład muzycy, lektorzy, mówcy).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Babka wąskolistna wspiera funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego, gdyż uszczelnia naczynia krwionośne i wzmaga krzepliwość krwi.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Istnieją badania sugerujące, że wyciągi z babki wąskolistnej mają działanie <strong>przeciwnowotworowe</strong>.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400"><strong>Babka lancetowata nadaje się do stosowania wewnętrznego i zewnętrznego</strong>. Zewnętrznie można stosować ją na przykład przy zapaleniu spojówek, stłuczeniach, podrażnieniach skóry, owrzodzeniach, czyrakach. Przy pomocy liści babki lancetowatej można łagodzić ukąszenia owadów (uśmierzają one ból, a dodatkowo zmniejszają obrzęk).</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Jak zrobić odwar z liści babki lancetowatej?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Odwar z liści babki lancetowatej nadaje się do stosowania wewnętrznego i zewnętrznego. Do jego przygotowania potrzebna nam będzie łyżka suchych liści i szklanka wrzątku. Liście zalewamy wrzątkiem, a następnie odstawiamy pod przykryciem do zaparzenia na około 15 minut. Można pić napar dwa razy dziennie lub wykorzystać do przemywania skóry.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Jak robić okłady z liści babki lancetowatej?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Do okładów z liści babki lancetowatej wykorzystujemy liście świeże. Do skóry można przykładać liście całe lub roztarte. Można przykładać je w miejsca ukąszeń owadów, na oparzenia, stłuczenia, trudno gojące się rany, wysypki, czyraki. Skóra przed położeniem okładu powinna być dobrze oczyszczona. Liście można przymocować przy pomocy bandaża lub plastra. Po upływie ośmiu godzin zdejmujemy okład.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Jak zrobić nalewkę z babki lancetowatej?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Nalewka z babki lancetowatej stosowana jest w przypadku chorób układu pokarmowego. Do przygotowania nalewki będzie nam potrzebny litr soku wyciśniętego z liści babki wąskolistnej, a także szklanka spirytusu. Sok przelewamy do większego, dobrze wyparzonego słoja, dodajemy do niego spirytus i szczelnie zakręcamy. Naczynia odstawiamy na około trzy tygodnie. W międzyczasie dobrze jest nim zamieszać. Nalewkę można stosować przez okres maksymalnie dwóch miesięcy. Przyjmujemy jedną łyżkę, na około pół godziny przed planowanym posiłkiem.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Jak zrobić syrop z babki lancetowatej?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Syrop z babki lancetowatej może w wielu wypadkach okazać się lepszą alternatywą dla aptecznych farmaceutyków (jest on całkowicie bezpieczny dla zdrowia i nie powoduje żadnych efektów ubocznych). Przy jego pomocy można leczyć zarówno suchy, jak i mokry kaszel. Jest on polecany również osobom cierpiącym na tak zwany „kaszel palacza”. Do jego przygotowania potrzebujemy sześciu garści świeżych liści babki lancetowatej, pół kilograma cukru, 200 g miodu i wody.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Liście drobno siekamy lub mielimy, przekładamy je do większego naczynia i zalewamy wodą (potrzebujemy tyle wody, żeby całkowicie zakryła liście). Naczynie umieszczamy na ogniu, dodajemy cukier i miód, a następnie gotujemy do momentu, gdy zawartość mocno zgęstnieje. Liście przekładamy do słoików. Naczynia zakręcamy i ustawiamy do góry wieczkiem. Zaleca się spożywanie jednej lub dwóch łyżek syropu z babki lancetowatej przed każdym posiłkiem.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Przeciwwskazania do stosowania babki lancetowatej</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Babka lancetowata uważana jest za roślinę stosunkowo bezpieczną, choć nie oznacza to, że z jej walorów leczniczych może korzystać każdy. Nie powinny jej stosować kobiety w ciąży, kobiety karmiące piersią, a także dzieci poniżej dwunastego roku życia. Oczywistym przeciwwskazaniem jest też alergia na tę roślinę.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Czasami stosowanie babki wąskolistnej może prowadzić do wystąpienia skutków ubocznych, do których zaliczamy: stany zapalne skóry, nudności i wymioty, nadwrażliwość skóry, wzdęcia, czy biegunkę.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Uprawa babki lancetowatej</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9366" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/06/babka-lancetowata-1-199x300.jpg" alt="" width="199" height="300" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/06/babka-lancetowata-1-199x300.jpg 199w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/06/babka-lancetowata-1-678x1024.jpg 678w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/06/babka-lancetowata-1-768x1159.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/06/babka-lancetowata-1-1018x1536.jpg 1018w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/06/babka-lancetowata-1-696x1051.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/06/babka-lancetowata-1-278x420.jpg 278w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/06/babka-lancetowata-1.jpg 1060w" sizes="(max-width: 199px) 100vw, 199px" />Babka lancetowata nie sprawia większych problemów w uprawie. W wielu miejscach traktowana jest jako chwast. Ze względu na prozdrowotne właściwości można pomyśleć o posadzeniu jej w przydomowym ogrodzie. Nasiona babki wąskolistnej wysiewa się bezpośrednio do gruntu. Sadzimy je na głębokości około jednego centymetra.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Babka lancetowata najlepiej radzi sobie na stanowiskach nasłonecznionych (choć udaje się też jej uprawa w półcieniu). Roślina ta jest w stanie przetrwać w zróżnicowanym podłożu. Jeżeli jednak mamy taką możliwość, zapewnijmy jej glebę gliniasto-piaszczystą, przepuszczalną, wilgotną, zasobną w składniki mineralne.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Glebę, w której uprawiamy babkę lancetowatą należy regularnie spulchniać, nawadniać i odchwaszczać.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Liście babki lancetowatej zbiera się w okresie kwitnienia. Należy wybierać liście zdrowe (niedotknięte zmianami grzybiczymi), bez ogonka (gdyż wysycha on bardzo długo). Dobrze jest zbierać je po deszczu, gdyż często są zakurzone. Surowiec zielarski suszy się w przewiewnym miejscu, w temperaturze do 40 stopni Celsjusza.</span></p>
<h3><span style="font-weight: 400">Czy wiesz, że:</span></h3>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Babka lancetowata jest od tysięcy lat wykorzystywana w medycynie ludowej. Uważana była za silny środek leczący zranienia.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Sok pozyskiwany z liści babki lancetowatej był w czasach starożytnych stosowany na ukąszenia węży i skorpionów.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W średniowieczu wierzono w magiczną moc babki lancetowatej.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Języczki polne można współcześnie spotkać na łąkach, trawnikach, polanach, zboczach, przy drogach, czy na pastwiskach.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W Tatrach można ją spotkać do wysokości 1367 m n.p.m.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Babka lancetowata jest rośliną żywicielską larw motyli takich jak przeplatki aurelii, atalia, didyma, cinksia, britomartis.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Języczki polne zaliczamy do hemikryptofitów, czyli roślin naziemnopączkowych. Obejmują one rośliny, których pąki, umożliwiające roślinie odnawianie się, usytuowane są bezpośrednio przy powierzchni ziemi (ewentualnie na niej lub tuż pod nią). Hemikryptofizm to sposób części roślin na przetrwanie zimy.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Nasiona babki lancetowatej są  prawdziwym przysmakiem kanarków.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Języczki polne mogą tworzyć mieszańce z babką średnią.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Nazwa babka lancetowata wywodzi się od kształtu blaszki liściowej.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Babka lancetowata znana jest także pod nazwami: babka wąskolistna, żywiec, babka koniczynowa, babka koniczynowata, czy języczki polne.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Babka wąskolistna wywołuje biegunkę u bydła.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Języczków polnych nie należy zbierać w górach, a także w okolicach nadmorskich. Jest to spowodowane faktem, że występują tam dwa inne, mniej wartościowe gatunki — babka górska (P. montana) i babka nadmorska (P. maritima). Są one dość podobne do babki lancetowatej, przez co łatwo jest je pomylić.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/babka-lancetowata-babka-waskolistna-charakterystyka-wartosci-odzywcze-walory-prozdrowotne-ciekawostki/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Arnika górska – charakterystyka, właściwości, zastosowanie arniki w lecznictwie i w kosmetyce</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/arnika-gorska-charakterystyka-wlasciwosci-zastosowanie-arniki-w-lecznictwie-i-w-kosmetyce/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/arnika-gorska-charakterystyka-wlasciwosci-zastosowanie-arniki-w-lecznictwie-i-w-kosmetyce/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 18 Jul 2021 09:51:31 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[suplementacja]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=9261</guid>

					<description><![CDATA[Arnika górska to roślina o wielu cennych właściwościach, która współcześnie zagrożona jest wyginięciem. Nie możemy zbierać dziko rosnącej arniki. Surowiec zielarski pozyskiwany jest tylko i wyłącznie z upraw. Jakie właściwości posiada arnika? Czy istnieją jakieś przeciwwskazania do jej stosowania? Czym jest arnika górska? Arnika górska (inaczej kupalnik górski) jest to roślina lecznicza, którą zaliczamy do [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Arnika górska to roślina o wielu cennych właściwościach, która współcześnie zagrożona jest wyginięciem. Nie możemy zbierać dziko rosnącej arniki. Surowiec zielarski pozyskiwany jest tylko i wyłącznie z upraw. Jakie właściwości posiada arnika? Czy istnieją jakieś przeciwwskazania do jej stosowania?</strong></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Czym jest arnika górska?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Arnika górska (inaczej kupalnik górski) jest to roślina lecznicza, którą zaliczamy do rodziny astrowatych. Jej łodyga jest gruczołowato owłosiona, prosta, zielona. W sprzyjających warunkach jest w stanie osiągnąć do 60 centymetrów wysokości. Na jej szczycie znajduje się od 1 do 5 koszyczków. Liście arniki mogą być ząbkowane lub całobrzegie. Kwiaty rośliny mają barwę pomarańczowo-żółtą. Owocem jest niełupka, na której szczycie znajdują się żółtawe włoski puchu kielichowego. Okres kwitnienia arniki górskiej trwa od czerwca do sierpnia. Kwiaty zapylane są przez motyle i błonkówki, dochodzi również do samozapylenia. Arnika górska jest w stanie rozmnażać się wegetatywnie. W naturalnych warunkach można ją spotkać na wrzosowiskach, w traworoślach, w murawach, na łąkach, na polanach i obrzeżach lasów (w tej chwili w Polsce rośnie dość rzadko &#8211; spotkamy ją przede wszystkim w Karpatach, Sudetach, na Mazurach, a także na Suwalszczyźnie). W Polsce roślina ta zagrożona jest całkowitym wyginięciem, dlatego objęto ją ścisłą ochroną gatunkową. Arnika posiada właściwości lecznicze, a jednocześnie jest rośliną trującą. Im większa wysokość występowania arniki górskiej, tym jej kwiaty są bardziej aromatyczne. </span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Arnika górska – skład</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Surowcem zielarskim są koszyczki kwiatowe arniki górskiej (niekiedy również liście korzenie i kłącza), które zbiera się przy bezdeszczowej pogodzie na początku okresu kwitnienia i suszy w warunkach naturalnych. Zawierają one między innymi<strong> fitosterole, aminy, kwasy organiczne, triterpeny, sole mineralne, saponiny, garbniki, gorycze, karotenoidy, olejki eteryczne, flawonoidy, laktony seskwiterpenowe</strong> (między innymi helenalinę &#8211; znajduje się ona w świeżo zebranych roślinach, które jeszcze kwitną).</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Arnika górska – wpływ na zdrowie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9263" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-3-207x300.jpg" alt="" width="207" height="300" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-3-207x300.jpg 207w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-3-707x1024.jpg 707w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-3-768x1112.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-3-1061x1536.jpg 1061w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-3-696x1008.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-3-1068x1546.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-3-290x420.jpg 290w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-3.jpg 1105w" sizes="(max-width: 207px) 100vw, 207px" />Arnika górska charakteryzuje się działaniem <strong>przeciwobrzękowym, antyseptyczny, przeciwzapalnym, antybakteryjnym, </strong>a nawet<strong> przeciwbólowym.</strong></span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Dużą popularnością cieszą się preparaty z arniką, które likwidują obrzęki i siniaki. Są one bardzo skuteczne, gdyż wzmagają krążenie i rozpraszają osocze, krew i limfę z uszkodzonych tkanek.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Preparaty z arniką mogą zwalczać ból związany z urazami stawów i mięśni (pomagają one choćby w łagodzeniu zakwasów, stłuczeniach, zwichnięciach, skręceniach). Związki zawarte w arnice przyspieszają regenerację uszkodzonych tkanek.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Arnika jest pomocna także przy odmrożeniach i oparzeniach (pod warunkiem, ze urazy nie są głębokie) I i II stopnia, wylewach podskórnych, bólach barków, owrzodzeniach żylakowych, bólach pooperacyjnych, czyrakach, bólach artretycznych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Zawarte w arnice flawonoidy posiadają silne działanie przeciwbakteryjne, dlatego mogą bardzo pomóc przy chorobach dziąseł. Z tego względu można znaleźć je w wielu preparatach stomatologicznych (na przykład w płynach do płukania ust). Regularne stosowane zwalczają afty, owrzodzenia jamy ustnej, czy stany zapalne dziąseł. Arnika uszczelnia ściany naczyń krwionośnych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Arnika stosowana wewnętrznie jest pomocna przy takich dolegliwościach jak: żylaki odbytu, zespół pozakrzepowy, zaburzenia mózgowego i wieńcowego krążenia krwi, stany zapalne i zakrzepy w naczyniach krwionośnych kończyn dolnych, bolesna parestezja, postępujące osłabienie mięśnia sercowego związane z miażdżycą, krwawienia po porodzie, a także w trakcie klimakterium.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Zastosowanie arniki górskiej w kosmetyce</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Arnika zmniejsza cienie i worki pod oczami (zmniejsza opuchliznę i znacząco poprawia wygląd skóry), dlatego jest bardzo popularnym składnikiem preparatów do pielęgnacji okolic oczu. Kosmetyki z dodatkiem arniki zmniejszają oznak przemęczenia, zapewniają skórze zdrowy i wypoczęty wygląd.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Ekstrakty z arniki obkurczają naczynia krwionośne, dlatego wykorzystuje się je do produkcji kosmetyków przeznaczonych do pielęgnacji skóry naczynkowej (likwidują one nieestetyczne pajączki). Kosmetyki z arniką są skuteczne w walce z każdą formą cellulitu.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Arnika dodawana jest również do kosmetyków przeznaczonych do pielęgnacji skóry tłustej, trądzikowej, łojotokowej. Zawierają one liczne przeciwutleniacze, likwidują bakterie, wirusy i grzyby.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Ekstrakty arniki dodawane do szamponów i płukanek do włosów zmniejszają przetłuszczenie się skóry głowy, wykazują też silne działanie przeciwłupieżowe.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Przeciwwskazania do stosowania arniki górskiej</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Arnika górska wykorzystywana jest przede wszystkim do zastosowań zewnętrznych. Preparaty wykonane z tej rośliny nie powinny być stosowane u kobiet w ciąży. U części osób mogą one wywołać uczulenia kontaktowe, dlatego przed zastosowaniem warto jest wykonać próbę alergiczną (jeżeli stwierdzimy uczulenie, nie powinniśmy jej stosować). Arniki nie można aplikować a otwarte rany (w przypadku ciężkich urazów tkanek, szczególnie oparzeniach trzeciego stopnia powodujących otwarte rany, preparaty z arniką nie tylko nie pomogą, ale mogą poważnie zaszkodzić).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Preparaty do stosowania doustnego, które zawierają substancje czynne z arniki silnie oddziałują na układ pokarmowy i układ krążenia. Zdarza się, że zaburzają one pracę serca, podnoszą ciśnienie tętnicze, podrażniają żołądek, powodują wymioty, zwężenie źrenic i bóle brzucha. Nie powinny ich stosować osoby z chorobą wrzodową, a także osoby z chorobami serca lub po przebytym zawale. W żadnym wypadku nie powinno się ich stosować w trakcie leczenia glikozydami naparstnicowymi lub strodantyną.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Olej z arniki górskiej</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Olej z arniki wytwarza się z kwiatów tej rośliny. W niemal połowie składa się on z kwasów tłuszczowych (przede wszystkim kwasu linolenowego, linolowego, palmitynowego, mirystynowego). Ważnym składnikiem oleju z arniki jest też mieszanina tymolu, w tym różnych eterów tego związku, takich jak eter dimetylowy. Zawiera o również helenalinę.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Pozyskiwany z arniki olej znajduje zastosowanie w perfumach i niektórych kosmetykach. Nie zaleca się stosowania go w aromaterapii, gdyż w większych ilościach jest toksyczny.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">W postaci rozcieńczonej (można łączyć go z olejem migdałowym, czy olejkiem z pestek winogron w proporcjach 3:7) wykazuje on działanie przeciwzapalne i antybakteryjne. Może być on pomocny przy bólach mięśni i stawów, zwichnięciach, bólach reumatycznych, stłuczeniach, obrzękach, trądziku, a nawet wypadaniu włosów.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Olej z arniki możemy przygotować samodzielnie. Do tego celu będziemy potrzebowali:</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; grubo zmielonych, suszonych kwiatów arniki,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; oliwy z oliwek,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; odpowiednio dużego, czystego i szczelnego słoika.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Słoik należy wypełnić surowcem zielarskim, a następnie zalać oliwą z oliwek (bardzo ważne jest, żeby oliwa całkowicie przykryła kwiaty). Jednocześnie w słoiku powinno pozostać nieco wolnej przestrzeni. Słoik szczelnie zakręcamy i kładziemy w ciepłym miejscu na około trzy tygodnie (w ciągu tego czasu trzeba nim regularnie potrząsać). Po upływie tego czasu olej dokładnie przecedzamy i przelewamy do szklanej butelki.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Nalewka z arniki górskiej </span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Nalewka z arniki to koncentrat, który przed użyciem należy rozcieńczyć z wodą (musi być ona rozcieńczona dziesięciokrotnie). Nadaje się ona tylko i wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Możemy wykorzystać ją do wykonania okładów na stłuczenia, zwichnięcia, bóle reumatyczne, czy ukąszenia owadów.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Do samodzielnego przygotowania nalewki z arniki będziemy potrzebować suszonych kwiatów tej rośliny i 70-procentowego spirytusu. Trzy łyżki stołowe suszonych kwiatów wsypujemy do słoika i zalewamy spirytusem (około pół litra). Naczynie należy szczelnie zakręcić i umieścić w ciepłym miejscu (może być to parapet, czy okolice kaloryfera) na około trzy tygodnie. Po tym czasie nalewkę przecedzamy i przelewamy do butelki (najlepiej wykonanej z ciemnego szkła).</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Jak zrobić napar i odwar z arniki górskiej?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Napar i odwar z arniki górskiej można wykorzystać do okładów, płukanek do włosów, czy przemywania skóry.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Do produkcji naparu potrzebujemy łyżki stołowej suszonych kwiatów arniki i szklanki wrzącej wody. Kwiaty zalewamy wodą i odstawiamy pod przykryciem na około pół godziny. Po upływie tego czasu odcedzamy napar.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Odwar wykonamy z jednej łyżeczki suszonych kwiatów arniki i szklanki wody. Kwiaty przekładamy do niewielkiego rondelka, zalewamy wodą, doprowadzamy do wrzenia, a następnie gotujemy jeszcze przez pięć minut. Po tym czasie odstawiamy go na kwadrans do ostygnięcia i przecedzamy.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Arnika górska – uprawa</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9264" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska--300x199.jpg" alt="" width="300" height="199" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska--300x199.jpg 300w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska--1024x680.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska--768x510.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska--1536x1020.jpg 1536w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska--696x462.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska--1068x710.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska--632x420.jpg 632w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/arnika-gorska-.jpg 1600w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Arnika górska często uprawiana jest w ogrodach. Ceni się ją za walory lecznicze i kosmetyczne, a także atrakcyjny wygląd. Dodatkowo arnika jest rośliną miododajną.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Uprawa arniki nie należy do najprostszych, gdyż roślina ta rozwija się bardzo powoli. Najszybciej jest rozmnażać ją przez podział kłączy. Arnice należy zapewnić nasłonecznione stanowisko (roślina świetnie prezentuje się w ogrodach skalnych). Jeżeli chodzi o glebę – dobrze jest wybrać przepuszczalną i piaszczystą, taką, w której nie tworzą się zastoiska wodne.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Arnika nie ma wielkich wymagań jeżeli chodzi o pielęgnację. Zaleca się jedynie obrywanie zaschniętych kwiatów. Dzięki temu zabiegowi możemy przedłużyć okres kwitnienia.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Arnika górska jest niekiedy atakowana przez mszyce.</span></p>
<h4><span style="font-weight: 400">Czy wiesz, że:</span></h4>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; O właściwościach leczniczych arniki pisała już Święta Hildegarda.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W Polsce arnika górska objęta jest ścisłą ochroną gatunkową.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Arnika zdobyła dużą popularność w XVIII wieku, kiedy to wprowadzono ją do aptek. Efektem były niekontrolowane zbiory tej rośliny, co znacznie przyczyniło się do jej przetrzebienia.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Arnika uprawiana jest niekiedy w ogrodach jako roślina ozdobna.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Znaczek pocztowy przedstawiający arnikę górską został wyemitowany przez Pocztę Polską w 1967 roku (był on w obiegu do roku 1994). Projekt znaczka wykonał Andrzej Heidrich.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Dawniej wierzono, ze ustawienie arniki na oknie ochroni dom przed uderzeniem pioruna.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W dawnych czasach w Bawarii, w wigilię św. Jana wtykano arnikę górską na brzegach pól &#8211; miała ona chronić przed gradobiciem.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Arnika górska znana jest również pod nazwą pomornik, czy traganek górski.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Właściwości arniki doceniał podobno wybitny niemiecki pisarz Johann Wolfgang von Goethe, który w młodości pracował w aptece.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Dawniej praktykowano przyrządzanie wywaru z arniki na piwie.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/arnika-gorska-charakterystyka-wlasciwosci-zastosowanie-arniki-w-lecznictwie-i-w-kosmetyce/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Kminek zwyczajny – charakterystyka, skład, wpływ na zdrowie, kminek zwyczajny w kuchni</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/kminek-zwyczajny-charakterystyka-sklad-wplyw-na-zdrowie-kminek-zwyczajny-w-kuchni/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/kminek-zwyczajny-charakterystyka-sklad-wplyw-na-zdrowie-kminek-zwyczajny-w-kuchni/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 10 Jul 2021 06:55:59 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[odżywianie]]></category>
		<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[przyprawy]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=9288</guid>

					<description><![CDATA[Kminek zwyczajny to popularna przyprawa, a zarazem zioło, które pomaga w leczeniu wielu dolegliwości. Jaki jest skład kminku zwyczajnego? W jaki sposób kminek zwyczajny wpływa na nasze zdrowie? Czy przyprawa ta może komuś zaszkodzić? Czym jest kminek zwyczajny? Kminek zwyczajny (Carum carvi L.) jest to dwuletnia roślina, którą zaliczamy do rodziny selerowatych. Charakteryzuje go rozgałęziona, [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Kminek zwyczajny to popularna przyprawa, a zarazem zioło, które pomaga w leczeniu wielu dolegliwości. Jaki jest skład kminku zwyczajnego? W jaki sposób kminek zwyczajny wpływa na nasze zdrowie? Czy przyprawa ta może komuś zaszkodzić?</strong></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Czym jest kminek zwyczajny?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny (Carum carvi L.) jest to dwuletnia roślina, którą zaliczamy do rodziny selerowatych. Charakteryzuje go rozgałęziona, wzniesiona, bruzdkowana łodyga, która w sprzyjających warunkach osiąga do 100 centymetrów wysokości. Kminek posiada zarówno liście długoogonkowe, jak i bezogonkowe. Białe (zdarzają się także okazy różowe) i drobne kwiaty są zebrane w baldachy. Białawy korzeń kminku zwyczajnego jest mięsisty i wrzecionowaty. Owocem jest rozłupnia składająca się z dwóch oddzielnych niełupek o długości do 6 milimetrów. Dojrzałe owoce są barwy brunatnej, nieco wydłużone, zgięte do wewnątrz, z pięcioma żeberkami. Kminek zwyczajny jest rośliną obcopylną – zapylają go przede wszystkim pszczoły. Roślina ta występuje w Afryce, Azji i Europie. Jest pospolity na terenie Polski (można spotkać go w uprawie, a także w formie zdziczałej). Kminek wykorzystywany jest jako roślina lecznicza. Znajduje też szerokie zastosowanie w kuchni.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny – wartości odżywcze</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Owce kminku zwyczajnego charakteryzują się doskonałymi walorami odżywczymi. W ich składzie znajdziemy sporo<strong> białka, olejki eteryczne</strong> (owoce mogą zawierać nawet do 7% olejku eterycznego &#8211; znajduje się w nim karwon, limonen oraz aldehyd kuminowy), <strong>kumarynę, garbniki, poliacetyleny, fenolokwasy</strong> (kwas kawowy),<strong> flawonoidy</strong> (przede wszystkim kwercetynę i kemferol).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek jest ponadto źródłem<strong> błonnika, witamin z grupy B, witaminy E, minerałów</strong>:</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; wapnia,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; fosforu,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; potasu,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; magnezu,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; żelaza,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; sodu,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; i cynku.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">W jego składzie znajdziemy <strong>nienasycone kwasy tłuszczowe</strong>.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Korzeń kminku zwyczajnego jest bardzo dobrym źródłem <strong>witaminy C</strong>. Zawiera też olejki eteryczne. Korzeń jest bogaty w<strong> furanokumaryny, furanochromony, żywice i kwasy fenolowe</strong>. Z kolei kwiaty tej rośliny zawierają<strong> flawonoidy oraz olejek lotny</strong>. Liście to źródło <strong>chlorofilu, flawonoidów i olejków eterycznych</strong>.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny – jak wpływa na zdrowie?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Owoce kminku zwyczajnego cenione są za dobroczynny wpływ na zdrowie. Posiadają one <strong>właściwości moczopędne</strong>, co oznacza, że zwiększają ilość wydzielanego moczu. Chronią w ten sposób nerki i przyspieszają oczyszczanie organizmu z toksyn. Dodatkowo zmniejszają tendencje do tworzenia się obrzęków.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny w medycynie tradycyjnej polecany (w formie naparu) jest kobietom karmiącym piersią, gdyż <strong>pobudza laktację</strong> (należy jednak zdawać sobie sprawę z faktu, że zawarte w kminku związki przenikają do mleka matki). Sprawdza się również u niemowląt, które cierpią z powodu kolki. Roślina ta działa<strong> rozkurczowo</strong> na mięśnie gładkie brzucha dziecka, co łagodzi dolegliwości. Warto wykorzystać go także w leczeniu dolegliwości układu pokarmowego u dorosłych. Kminek zwyczajny reguluje dopływ soku trzustkowego i żółci do dwunastnicy, pomaga pozbyć się wzdęć i zaparć, pobudza apetyt, zmniejsza bóle brzucha. Jest pomocny w przypadku takich schorzeń jak choroba wrzodowa żołądka, nerwica wegetatywna, atonia jelit.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek posiada właściwości<strong> przeciwzapalne</strong>, które mogą przydać się w leczeniu zapalenia zatok. Zaleca się, żeby w przypadku problemów z zatokami sporządzić miksturę z prażonych nasion kminku i masła klarowanego (składniki te należy dokładnie wymieszać), a następnie przyjmować jedną lub dwie łyżeczki dziennie do momentu ustąpienia objawów.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek znakomicie łagodzi zgagę. Może być pomocny podczas bolesnego miesiączkowania (ze względu na właściwości rozkurczowe). Badania na zwierzętach sugerują, że kminek zwyczajny może mieć działanie <strong>przeciwcukrzycowe</strong> – obniża poziom glukozy we krwi.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Pozyskiwane z kminku zwyczajnego ekstrakty wykazują działanie <strong>przeciwbakteryjne</strong>. Są skuteczne miedzy innymi przeciwko bakteriom: E. coli , Shigella Spp., a także gronkowca S.aureus. Mają też działanie <strong>przeciwdrożdżakowe</strong> przeciwko Candida albicans. Napary z kminku mogą okazać się skuteczne w walce z pasożytami układu pokarmowego.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Regularne spożywanie kminku może zmniejszać prawdopodobieństwo zachorowania na miażdżycę i inne choroby układu sercowo-naczyniowgo, gdyż jest on w stanie obniżać poziom złego cholesterolu we krwi.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek znajduje zastosowanie w aromaterapii – <strong>działa kojąco na układ nerwowy</strong>. Kminek wykorzystywany jest w preparatach przeciwświądowych przeznaczonych do stosowania zewnętrznego.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny na odchudzanie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Choć w kminku zwyczajnym nie znajdziemy substancji, które w wyjątkowo skuteczny sposób spalają tkankę tłuszczową, nie należy o nim zapominać w czasie diety redukcyjnej. Kminek wspomaga trawienie, zapobiega często występującym podczas odchudzania wzdęciom i zaparciom. Natomiast olejek kminkowy wmasowywany w skórę zmniejsza cellulit i działa ujędrniająco.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny w kuchni</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9290" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-w-kuchni-200x300.jpg" alt="" width="200" height="300" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-w-kuchni-200x300.jpg 200w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-w-kuchni-683x1024.jpg 683w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-w-kuchni-768x1152.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-w-kuchni-1024x1536.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-w-kuchni-696x1044.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-w-kuchni-280x420.jpg 280w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-w-kuchni.jpg 1067w" sizes="(max-width: 200px) 100vw, 200px" />Nasiona kminku zwyczajnego posiadają charakterystyczny aromat, który zapada w pamięć. Są osoby, które go uwielbiają, ale i takie, które go nie znoszą. Kminek zwyczajny wykorzystywany jest w kuchni niemieckiej, islandzkiej, skandynawskiej, bałkańskiej, a także w kuchniach bliskowschodnich.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek doskonale podkreśla smak kapusty (jest ważnym składnikiem bigosu), różnego rodzaju past, pieczywa, serów, zup (pasuje do zupy ziemniaczanej, grochówki, zupy grzybowej, czy kapuśniaku), makaronów, pasztetów, kasz, ryżu.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Dobrą praktyką jest dodawanie go do tłustych mięs i potraw, gdyż sprawia on, że organizm łatwej je trawi. Kminek pasuje do dziczyzny, baraniny i wieprzowiny.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny wchodzi w skład wielu mieszanek przyprawowych. Używa się go do aromatyzowania niektórych napojów alkoholowych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Pamiętajmy, że kminek zwyczajny powinien być dodawany do potraw dopiero pod koniec gotowania. Dodanie go na początku sprawi, że danie będzie miało nieprzyjemny, gorzki posmak.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Przeciwwskazania do spożywania kminku zwyczajnego</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny powszechnie uważa się za bardzo bezpieczne zioło. Świadczy o tym chociażby fakt, że podaje się go niemowlętom i kobietom karmiącym piersią. Ostrożność przy spożywaniu kminku powinny jednak zachować osoby mające alergię na rośliny z rodziny baldaszkowatych (do rodziny baldaszkowatych zaliczamy między innymi marchew, seler, koper, czy pasternak).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Ze względu na działanie rozkurczowe kminku nie powinny spożywać go kobiety w ciąży.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Przyprawa ta nie powinna być stosowana w bardzo dużych ilościach – może wówczas doprowadzić do uszkodzenia wątroby.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Olejek kminkowy</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Olejek kminkowy pozyskuje się z owoców kminku zwyczajnego. W jego składzie znajdują się takie związki jak kawon i limonen (nawet 98% olejku), a także: dihydrokarwon, karweol, alfa-tujon, beta-pinen, czy alfa-pinen. Olejek pozyskiwany jest w procesie destylacji parą wodną. Jest on przezroczysty, żółty, z czasem wykazuje tendencję do ciemnienia. W smaku jest słodki, pikantny z wyraźną nutą pieprzu.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Pozyskiwany z kminku zwyczajnego olejek jest często dodawany do preparatów przeznaczonych do higieny jamy ustnej (działa przeciwdrobnoustrojowo). Może być on pomocny w leczeniu niektórych schorzeń dermatologicznych, na przykład ropnego zapalenia mieszka włosowego.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Zaleca się dodawanie olejku z kminku do kremów, balsamów, szamponów i odżywek do włosów, w celu łagodzenia stanów zapalnych skóry (niezależnie od tego czy są one pochodzenia bakteryjnego, grzybicznego, czy alergicznego). Popularne jest stosowanie go do inhalacji, masażu, kąpieli i aromaterapii.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Olejek kminkowy jest preparatem na tyle bezpiecznym, że można go śmiało aplikować na skórę bez rozcieńczenia. Pomimo to nie powinno się stosować olejku kminkowego (nawet po rozcieńczeniu) w okolicach oczu, błon śluzowych, a także przy niezagojonych ranach. Olejek kminkowy dobrze łączy się z olejkiem rumiankowym, bazyliowym, kolendrowym, imbirowym, pomarańczowym, a także lawendowym.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Uprawa kminku zwyczajnego</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9291" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-kwiaty-300x200.jpg" alt="" width="300" height="200" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-kwiaty-300x200.jpg 300w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-kwiaty-1024x683.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-kwiaty-768x512.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-kwiaty-1536x1024.jpg 1536w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-kwiaty-696x464.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-kwiaty-1068x712.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-kwiaty-630x420.jpg 630w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/kminek-kwiaty.jpg 1920w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Kminek zwyczajny powinien znaleźć się w każdym ziołowym ogrodzie. Jest on rośliną dwuletnią, która w pierwszym roku tworzy rozetę liściową. Dopiero w kolejnym roku pędy osiągają właściwą wysokość i pojawiają się kwiaty.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Roślina ta najlepiej czuje się na stanowiskach słonecznych (będzie od rósł również na stanowiskach półcienistych, jednak dostęp do słońca spowoduje wytworzenie się większej ilości olejków eterycznych). Idealne podłoże dla kminku jest żyzne (najlepiej, gdy mają dużo wapnia), wilgotne (nie może być jednak zbyt mokre) i przepuszczalne.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Odpowiedni czas na wysiew nasion to kwiecień. Kminek powinno się sadzić w rządkach, które oddalone są od siebie o około 30 centymetrów. Ogrodnicy odradzają sadzenia kminku zwyczajnego w sąsiedztwie fenkułu, czy kopru.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny jest rośliną bardzo odporną na chłód, dlatego można wysiewać go wiosną wprost do gruntu bez obaw, czy zniesie przymrozki.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Bardzo ważnym zabiegiem w przypadku kminku zwyczajnego jest regularne podlewanie. Roślina ta potrzebuje dużej ilości wody i wyjątkowo źle znosi suszę.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kminek zwyczajny zbierany jest w lipcu, drugiego roku uprawy. Jego łodygi powinno się suszyć w przewiewnym i suchym pomieszczeniu.</span></p>
<h3><span style="font-weight: 400">Czy wiesz, że:</span></h3>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Rośliną podobną do kminku zwyczajnego jest trujący szalej jadowity. Szalej jadowity posiada mniej pierzaste liście z charakterystycznym ostro ząbkowanym brzegiem blaszki.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Z leczniczych właściwości kminku zwyczajnego korzystano już w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie (wiemy, że Rzymianie dodawali go do mięs, sosów, a także potraw z grochu i bobu). Ciekawostką jest fakt, że Pedanius Dioskurydes, botanik i farmakolog rzymski, żyjący w I w. n.e. w swoim pięciotomowym dziele „De Materia Medica” opisuje właśnie korzystne działanie olejku kminkowego.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Kminek zwyczajny znaleziono w trakcie wykopalisk z młodszej epoki kamiennej.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Po kminek powszechnie sięgano w czasach średniowiecza. Istniał wówczas zwyczaj spożywania go z cukrem po zakończeniu uroczystego posiłku.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Współcześnie głównymi eksporterami kminku zwyczajnego są Holandia i Węgry.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Olejek pozyskiwany z kminku jest popularnym dodatkiem zapachowym i smakowym do wielu leków. Olejek kminkowy pochodzi zazwyczaj z terenów Islandii, ale i krajów azjatyckich Litwy, Polski i Niemiec, gdzie znajdują się jedne z największych terenów uprawnych kminku zwyczajnego.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Kminku zwyczajnego nie należy mylić z kminem rzymskim. Są to dwie zupełnie różne przyprawy.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Żucie owoców kminku to niezawodny sposób na zneutralizowanie przykrego zapachu z ust.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/kminek-zwyczajny-charakterystyka-sklad-wplyw-na-zdrowie-kminek-zwyczajny-w-kuchni/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Szanta zwyczajna – charakterystyka, wartości odżywcze, jak szata zwyczajna wpływa na zdrowie</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/szanta-zwyczajna-charakterystyka-wartosci-odzywcze-jak-szata-zwyczajna-wplywa-na-zdrowie/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/szanta-zwyczajna-charakterystyka-wartosci-odzywcze-jak-szata-zwyczajna-wplywa-na-zdrowie/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 04 Jul 2021 08:47:01 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[suplementacja]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=9187</guid>

					<description><![CDATA[Szanta zwyczajna jest to niezwykła roślina, z której walorów leczniczych korzystali prawdopodobnie już starożytni Egipcjanie. Jaki jest skład szanty zwyczajnej? W leczeniu jakich schorzeń może być ona pomocna? Czy są osoby, które powinny zrezygnować z kuracji szantą zwyczajną? Czym jest szanta zwyczajna? Szanta zwyczajna jest to wieloletnia roślina lecznicza zaliczana do rodziny jasnotowatych. Owłosiona, gałęzista [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Szanta zwyczajna jest to niezwykła roślina, z której walorów leczniczych korzystali prawdopodobnie już starożytni Egipcjanie. Jaki jest skład szanty zwyczajnej? W leczeniu jakich schorzeń może być ona pomocna? Czy są osoby, które powinny zrezygnować z kuracji szantą zwyczajną?</strong></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Czym jest szanta zwyczajna?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Szanta zwyczajna jest to wieloletnia roślina lecznicza zaliczana do rodziny jasnotowatych. Owłosiona, gałęzista łodyga szanty osiąga w sprzyjających warunkach do 50 centymetrów wysokości (jej grubość to średnio 7 mm). Ogonkowe liście są jajowate, ewentualnie okrągłe. Na obu stronach liścia znajdują się cienkie, wełniste włoski. Białe, drobne kwiaty szanty zebrane są w gęste skupienia w kątach liści. Okres kwitnienia rozpoczyna się w czerwcu i trwa do sierpnia. Korzeń jest prosty, biały i drewniejący. Owocami są odwrotnie jajowate, podługowate rozłupki. Szanta zwyczajna w naturalnych warunkach rośnie w Afryce Północnej, znacznej części Azji i cieplejszych krajach europejskich. W Polsce znajduje się ona na liście gatunków zagrożonych wyginięciem. Szantę można spotkać przy drogach, w siedliskach ruderalnych, na pastwiskach i na łąkach. Szanta zwyczajna jest rośliną miododajną.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Szanta zwyczajna – skład</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">W składzie ziela szanty zwyczajnej znajdziemy<strong> związki terpenowe</strong> (marubina, premarubina), <strong>sterole, triterpeny, alkohole diterpenowe, flawonoidy</strong> (kwercetyna, apigenina, luteolina), <strong>taniny, garbniki, alkaloidy, olejki eteryczne, saponiny, sole mineralne, kwasy organiczne</strong>. Roślina jest ponadto źródłem <strong>witamin A, E i K, chlorofilu, związków śluzowych, hormonów roślinnych, kwasów żywicznych</strong>.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Szanta zwyczajna – wpływ na zdrowie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Szanta zwyczajna charakteryzuje się silnym działaniem <strong>przeciwzapalnym, przeciwbólowym, przeciwhistaminowym, antybakteryjnym, przeciwutleniającym</strong>.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Związki zawarte w tej roślinie są w stanie <strong>obniżać poziom złego cholesterolu we krwi</strong>, co wiąże się ze zmniejszeniem prawdopodobieństwa zachorowania na miażdżycę.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Szanta działa<strong> żółciopędnie</strong>, dzięki czemu wykazuje pozytywny wpływ na wątrobę, a także drogi żółciowe. Posiada również <strong>działanie wykrztuśne</strong>, dlatego stosuje się ją podczas infekcji górnych dróg oddechowych (na przykład w przypadku zapalenia oskrzeli). Szanta zwyczajna okazuje się pomocna w łagodzeniu objawów astmy.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Właściwości <strong>moczopędne</strong> sprawiają, że roślina ta zapobiega obrzękom, przyspiesza usuwanie toksyn z organizmu, działa ochronnie na nerki.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Szanta <strong>pobudza łaknienie</strong>, sprawdzi się także w leczeniu niestrawności. Może działać łagodnie<strong> uspokajająco</strong>.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Napary z ziela szanty <strong>obniżają poziom glukozy we krwi</strong>, dzięki czemu mogą okazać się wsparciem dla osób z cukrzycą.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Zewnętrznie szantę zwyczajną stosuje się w przypadku hemoroidów, nadmiernej potliwości stóp, a także różnego rodzaju infekcjach intymnych.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Przeciwwskazania do stosowania szanty zwyczajnej</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Szanta zwyczajna posiada wiele prozdrowotnych właściwości, jednak nie jest odpowiednia na każdego. Przeciwwskazaniem do jej stosowania jest ciąża, a także karmienie piersią. Nie powinno się podawać jej osobom z nadwrażliwością lub alergią.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Dodatkowo trzeba zdawać sobie sprawę, że odpowiednie dawkowanie szanty zwyczajnej ma ogromne znaczenie. Spożycie zbyt dużej jej ilości może doprowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, a także zaburzeń rytmu serca.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Osoby, które przyjmują leki powinny skonsultować stosowanie szanty zwyczajnej z lekarzem.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Uprawa szanty zwyczajnej</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Szanta zwyczajna nie ma wielkich walorów dekoracyjnych, jednak warto posadzić ją w przydomowym ogrodzie ze względu na walory lecznicze, i fakt, że jest ona bardzo cenna dla pszczół.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Walorem szanty zwyczajnej są stosunkowo niskie wymagania jeżeli chodzi o uprawę. Należy zapewnić jej stanowisko nasłonecznione. Idealna gleba pod uprawę szanty zwyczajnej jest przepuszczalna, o pH kwaśnym do obojętnego.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">W przypadku szanty zwyczajnej najważniejszymi zabiegami pielęgnacyjnymi są odchwaszczanie, nawożenie, a także spulchnianie gleby. Szanta jest rośliną odporną na mróz, zdolną przystosować się do różnych warunków klimatycznych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Ziele szanty ścina się w pełni kwitnienia (zazwyczaj ma to miejsce w czerwcu). Powinno się je suszyć w cienistym, przewiewnym miejscu, w temperaturze do 350 stopni Celsjusza. Natomiast nasiona dojrzewają pod koniec lipca i na początku sierpnia. Od tego czasu mają one zdolność kiełkowania przez cztery lata.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Czy wiesz, że:</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Inne stosowane nazwy szanty zwyczajnej to gojnik, krzeszyna, gorzkie ziele, czy krzecina.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Wzmianki o szancie zwyczajnej można znaleźć w zapiskach Hipokratesa.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Szanta zwyczajna, a konkretnie jej korzeń stosowany jest w preparatach podawanych w przypadku ukąszenia przez grzechotnika.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W dawnych czasach wierzono, że szanta zwyczajna jest w stanie odpędzać złe moce.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W XVII wieku wykorzystywano szantę zwyczajną do produkcji piwa.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Po szantę zwyczajną często sięgała święta Hildegarda.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Marrubium vulgarel, czyli nazwa botaniczna  szanty zwyczajnej pochodzi od hebrajskiego słowa marrob, co oznacza gorzki sok.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Tradycyjnie szantę zwyczajną używano do przygotowywania twardych cukierków, które miały poprawiać trawienie, zmniejszać stany zapalne i łagodzić ból gardła.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/szanta-zwyczajna-charakterystyka-wartosci-odzywcze-jak-szata-zwyczajna-wplywa-na-zdrowie/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Lubczyk ogrodowy – charakterystyka, właściwości, uprawa, lubczyk ogrodowy w kuchni</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/lubczyk-ogrodowy-charakterystyka-wlasciwosci-uprawa-lubczyk-ogrodowy-w-kuchni/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/lubczyk-ogrodowy-charakterystyka-wlasciwosci-uprawa-lubczyk-ogrodowy-w-kuchni/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 29 Jun 2021 22:15:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[odżywianie]]></category>
		<category><![CDATA[suplementacja]]></category>
		<category><![CDATA[przyprawy]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=9222</guid>

					<description><![CDATA[Lubczyk ogrodowy jest to zioło będące jednocześnie bardzo cenioną przyprawą. Dodaje się go do mięs, ryb, a także dań wegetariańskich. Jakie wartości odżywcze posiada lubczyk? W jaki sposób lubczyk ogrodowy wpływa na nasze zdrowie? Jak wygląda uprawa tej rośliny? Czym jest lubczyk ogrodowy? Lubczyk ogrodowy (Levisticum officinale) jest to wieloletnia bylina, którą zaliczamy do rodziny [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Lubczyk ogrodowy jest to zioło będące jednocześnie bardzo cenioną przyprawą. Dodaje się go do mięs, ryb, a także dań wegetariańskich. Jakie wartości odżywcze posiada lubczyk? W jaki sposób lubczyk ogrodowy wpływa na nasze zdrowie? Jak wygląda uprawa tej rośliny?</strong></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Czym jest lubczyk ogrodowy?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Lubczyk ogrodowy (Levisticum officinale) jest to wieloletnia bylina, którą zaliczamy do rodziny selerowatych. Lubczyk posiada prostą, wzniesioną, nagą, jedynie w górnej części rozgałęzioną, pustą wewnątrz łodygę, która osiąga do 1,5 metra wysokości. Jego duże liście są pojedynczo lub podwójnie pierzaste. Drobne, blado żółte kwiaty są zebrane w wieloszypułkowe baldachy szczytowe (okres kwitnienia rośliny przypada na lipiec i sierpień; kwiaty pojawiają się w drugim roku rozwoju rośliny). Owoc lubczyku to podwójna rozłupina. Pod ziemią znajduje się grube kłącze i duże korzenie rośliny (korzenie są zabarwione tak samo jak kłącze; grubość kłącza wynosi przeważnie 3-8 centymetrów, korzeni do 3 centymetrów). Na zimę część nadziemna lubczyku zamiera. Levisticum officinale wywodzi się z Afganistanu i Iranu. Współcześnie uprawia się go w wielu innych regionach świata (w tym również w Polsce, gdzie uprawiano go już w XVII wieku).</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Lubczyk ogrodowy – skład</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Jedną z ważniejszych substancji obecnych w lubczyku ogrodowym jest<strong> olejek eteryczny</strong>. W jego skład wchodzą między innymi:<strong> kwasy polifenolowe, związki kumarynowe (kumaryna, psolaren, bergapten), pochodne β-sitosterolu, ftalidy (związki o budowie laktonów), α-terpineol, pinen, estry linalolu.</strong></span></p>
<p><span style="font-weight: 400">W korzeniu lubczyku znajdziemy również spore ilości<strong> skrobi, kwasy organiczne, kwas jabłkowy, kawowy, chlorogenowy, fitosterole, garbniki, sole mineralne, witaminę C</strong> (duże ilości kwasu askorbinowego zawierają przede wszystkim liście lubczyku), <strong>witaminy z grupy B</strong>.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Lubczyk ogrodowy – wpływ na zdrowie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">W lecznictwie wykorzystywany jest przede wszystkim korzeń lubczyku ogrodowego. Ze względu na wysoką zawartość fitosteroli jest on w stanie skutecznie obniżać poziom złego cholesterolu we krwi, dzięki czemu <strong>zmniejsza prawdopodobieństwo miażdżycy i innych chorób układu sercowo-naczyniowego</strong>. Ze względu na obecność kumaryny wykazuje też działanie przeciwzakrzepowe.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400"><strong>Lubczyk ogrodowy wykazuje działanie moczopędne, dlatego korzystnie wpływa na pracę nerek</strong>. Jego regularne spożywanie może przyspieszać oczyszczanie organizmu z toksyn, a także zapobiegać obrzękom. Zaleca się stosowanie lubczyku ogrodowego przy infekcjach pęcherza moczowego, układu moczowego i nerek (zapobiega tworzeniu się kamieni nerkowych). Zawarte w nim aktywne związki działają również ochronnie na prostatę.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Od wieków znany jest<strong> pozytywny wpływ lubczyku ogrodowego na funkcjonowanie układu pokarmowego</strong>. Roślina ta pobudza wydzielanie soku żołądkowego, hamuje nadmierną fermentację w jelitach, przyspiesza przemianę materii, chroni przed wzdęciami, zmniejsza ryzyko wystąpienia wrzodów żołądka i zatruć pokarmowych (ma to związek z właściwościami antybakteryjnymi lubczyku).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Lubczyk posiada działanie<strong> rozkurczowe</strong>, dlatego może przynieść ulgę przy bólach menstruacyjnych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400"><strong>Właściwości wykrztuśne</strong> sprawiają, że lubczyk ogrodowy może okazać się pomocny w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych. Levisticum officinale pomaga w leczeniu łuszczycy, podnosi również sprawność fizyczną i umysłową organizmu.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Wysoka zawartość polifenoli, olejków eterycznych i żywic sprawia, że<strong> lubczyk ogrodowy działa jak silny afrodyzjak</strong> (wspomaga libido i płodność).</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Przeciwwskazania do stosowania lubczyku ogrodowego</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Lubczyk nie jest polecany osobom, które nie ukończyły osiemnastego toku życia. Ze względu na działanie rozkurczowe nie jest wskazany także dla kobiet w ciąży. Przeciwwskazaniem do spożywania tej rośliny jest także alergia lub nadwrażliwość na nią.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Preparatów z lubczykiem powinno się unikać też przy ostrej niewydolności nerek, zaburzeniach miesiączkowania i w czasie laktacji.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Zastosowanie lubczyku ogrodowego w kuchni</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Lubczyk ogrodowy znajduje szerokie zastosowanie w kuchni. Jednak jego walory smakowe zostały docenione dopiero w XIX wieku, kiedy Julius Maggi ze Szwajcarii użył go jako bazy do swojej autorskiej płynnej przyprawy.<strong> Lubczyk w smaku jest początkowo gorzkawy, później staje się lekko ostry, a na koniec cierpki.</strong></span></p>
<p><span style="font-weight: 400">W celu wzbogacenia smaku potraw wykorzystuje się <strong>liście lubczyku</strong> (po obróbce termicznej także łodygę tej rośliny – przygotowuje się ją tak jak szparagi; a czasem też nasiona i korzenie). Lubczyk dobrze komponuje się z makaronami, ziemniakami. Można dodać go do kanapek, bigosu, dań mięsnych, sosów, ryb i owoców morza, dań wegetariańskich.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">We Włoszech lubczyk jest często dodawany do sosów pomidorowych (obok oregano i czosnku). Będzie też doskonałym uzupełnieniem rosołu, czy twarożku.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Decydując się na zastosowanie lubczyku ogrodowego w kuchni musimy pamiętać, żeby nie dodać go zbyt wiele, gdyż jest wyjątkowo aromatyczny.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Lubczyk ogrodowy – uprawa</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9224" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/lubczyk-ogrodowy-2-300x200.jpg" alt="" width="300" height="200" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/lubczyk-ogrodowy-2-300x200.jpg 300w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/lubczyk-ogrodowy-2-1024x683.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/lubczyk-ogrodowy-2-768x512.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/lubczyk-ogrodowy-2-1536x1024.jpg 1536w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/lubczyk-ogrodowy-2-696x464.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/lubczyk-ogrodowy-2-1068x712.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/lubczyk-ogrodowy-2-630x420.jpg 630w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/lubczyk-ogrodowy-2.jpg 1600w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Lubczyk ogrodowy będzie idealnym elementem ogrodu ziołowego. Niestety ze względu na rozbudowany system korzeniowy nie można uprawiać go w doniczce (chyba, że będzie ona naprawdę pokaźnych rozmiarów). Dla lubczyku należy znaleźć takie miejsce, w którym nie będzie przeszkadzał on innym roślinom (ma tendencje do bujnego wzrostu). Dla rośliny tej dobrze jest przygotować ciepłe i słoneczne (choć poradzi sobie także w cieniu) stanowisko. Lubczyk dobrze rośnie na glebach lekkich, żyznych (powinny być szczególnie zasobne w próchnicę i wapń), przepuszczalnych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Zimą część nadziemna rośliny zamiera. Żeby nie dopuścić do jej przemarznięcia zaleca się przysypanie jej niewielką ilością obornika lub kompostu.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Lubczyk wymaga regularnego odchwaszczania, nawożenia i spulchniania gleby, w której rośnie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Roślinę można rozmnażać z nasion lub poprzez podział starszych kłączy. Korzeń lubczyku zaleca się wykopać w drugim, ewentualnie trzecim roku wegetacji. Należy go dokładnie opłukać, pokroić na drobne kawałki i suszyć w temperaturze do 35 stopni Celsjusza. Wysuszony surowiec zielarski przekładamy do papierowych toreb.</span></p>
<h4><span style="font-weight: 400">Czy wiesz, że:</span></h4>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Lubczyk ogrodowy powszechnie uprawiany był już w starożytnej Grecji i Rzymie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Levisticum officinale jest elementem wielu mieszanek ziołowych, w tym również przyprawy Maggi.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Inne używane nazwy tej rośliny to: łakotne ziele, isjasz, mleczeń, lubiśnik lekarski.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Olejek pozyskiwany z lubczyku ogrodowego wykorzystywany jest do produkcji niektórych perfum.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Dawniej wierzono, że dodanie lubczyku do pierwszej kąpieli dziewczynki przyniesie jej szczęście w miłości.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W dawnych czasach panny młode przypinały lubczyk do sukni ślubnej lub wpinały go we włosy, co miało przynieść szczęście w małżeństwie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Lubczyk ogrodowy wykorzystywany jest do przygotowywania nalewki o nazwie kordiał.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Liście lubczyku ogrodowego są bardzo podobne do naci selera (z tego względu we Francji nazywano go fałszywym selerem).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W Europie Levisticum officinale został rozpowszechniony za sprawą Benedyktynów.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W medycynie ludowej wykorzystywano nie tylko korzeń, ale i owoce lubczyku, które nie są obecnie stosowane.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Popularnym zwyczajem w Anglii jest dodawanie rozdrobnionych nasion lubczyku do pieczywa i wypieków.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/lubczyk-ogrodowy-charakterystyka-wlasciwosci-uprawa-lubczyk-ogrodowy-w-kuchni/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Rzepik pospolity – charakterystyka, właściwości, walory prozdrowotne</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/rzepik-pospolity-charakterystyka-wlasciwosci-walory-prozdrowotne/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/rzepik-pospolity-charakterystyka-wlasciwosci-walory-prozdrowotne/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 16 Jun 2021 08:46:02 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[suplementacja]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=9208</guid>

					<description><![CDATA[Rzepik pospolity to ciekawa roślina lecznicza, która występuje w całej Polsce. Warto się nią zainteresować choćby ze względu na fakt, że pomaga leczyć dolegliwości wątroby. Jaki jest skład rzepiku pospolitego? W jaki sposób zioło to oddziałuje na nasze zdrowie? Czy istnieją przeciwwskazania do jego stosowania? Czym jest rzepik pospolity? Rzepik pospolity (znany także jako zioło [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Rzepik pospolity to ciekawa roślina lecznicza, która występuje w całej Polsce. Warto się nią zainteresować choćby ze względu na fakt, że pomaga leczyć dolegliwości wątroby. Jaki jest skład rzepiku pospolitego? W jaki sposób zioło to oddziałuje na nasze zdrowie? Czy istnieją przeciwwskazania do jego stosowania?</strong></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Czym jest rzepik pospolity?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Rzepik pospolity (znany także jako zioło wątrobowe) to wieloletnia bylina, którą zaliczamy do rodziny różowatych. Roślina posiada zieloną (ewentualnie czerwonawą), walcowatą łodygę, która osiąga od 30 centymetrów do 150 centymetrów wysokości. Łodyga rzepiku pokryta jest długimi włoskami (mogą być one proste lub splątane). Eliptyczne lub podłużne liście mają ciemnozieloną barwę na powierzchni, natomiast od spodu są szare i mocno owłosione. Drobne żółte kwiaty tworzą zwężający się ku górze kwiatostan (okres kwitnienia rozpoczyna się w czerwcu i trwa niekiedy nawet do października). Ich kielichy otoczone są przez haczykowate kolce. Rzepik to roślina miododajna. Owocem rzepiku pospolitego jest niełupka. Surowcem zielarskim są wysuszone kwitnące szczyty pędów. Zarówno kwiaty jak i liście charakteryzują się delikatnym zapachem i gorzkim smakiem. Rzepik pospolity występuje na terenie całej Europy, w Azji zachodniej, a także krajach basenu Morza Śródziemnego. Najczęściej można go spotkać na łąkach, miedzach, pastwiskach, na zboczach, przy drogach.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Rzepik pospolity – skład</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">W składzie rzepiku pospolitego znajdziemy<strong> olejki eteryczne</strong> (które odpowiedzialne są za przyjemny zapach tej rośliny), <strong>gorycze, garbniki</strong> (posiadające właściwości antyseptyczne) – katechiny i pochodne kwasu elagowego, <strong>flawonoidy</strong> (związki o działaniu antyoksydacyjnym, przeciwzapalnym i moczopędnym: kwercetyna, luteolina, apigenina, kempferol), <strong>triterpeny, leukocyjanidyny, fitosterole, pochodne C-procyjanidyny, kwasprotokatechowy, kwas wanilinowy</strong>.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Surowiec zielarski to także cenne źródło<strong> witamin z grupy B i witaminy K</strong>. Znajdziemy w nim <strong>związki mineralne</strong> – żelazo, siarkę i krzem.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Rzepik pospolity – wpływ na zdrowie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Rzepik pospolity był doskonale znany w medycynie ludowej. Roślinę tę stosowano przede wszystkim w leczeniu schorzeń wątroby (stąd też jego nazwa – ziele wątrobowe). Współczesna medycyna potwierdza, że rzepik charakteryzuje się działaniem <strong>przeciwzapalnym, ściągającym, rozkurczowym i antybakteryjnym</strong>.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Właściwości lecznicze rzepiku wykraczają poza ochronę wątroby. Rzepik okazuje się pomocny również jako roślina <strong>wspomagająca funkcjonowanie układu nerwowego</strong> (jest to zasługa między innymi witamin z grupy B i antyoksydantów). Roślina działa <strong>przeciwbólowo</strong>, dlatego znajduje zastosowanie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów. Rzepik skutecznie zwalcza wolne rodniki, dzięki czemu opóźnia procesy starzenia organizmu i chroni przed nowotworami.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Spożywanie preparatów z rzepikiem może wyleczyć biegunkę, zaburzenia trawienia, wzmocnić błony śluzowe, łagodzić objawy żółtaczki, obniżyć temperaturę ciała, zmniejszyć obfitość miesiączek. Roślina wykazuje działanie <strong>moczopędne</strong>, dlatego może zapobiegać chorobom nerek i przyspieszać oczyszczanie organizmu z toksyn.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Znany jest też<strong> korzystny wpływ rzepiku na funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego</strong>. Związki obecne w roślinie skutecznie obniżają poziom złego cholesterolu i poprawiają krążenie krwi.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Po rzepik można sięgać także podczas grypy, zapalenia oskrzeli i innych infekcji. Dzięki zawartości olejków eterycznych (ograniczają one gromadzenie się śluzu) roślina łagodzi ból gardła i kaszel. Warto również pamiętać, że rzepik pospolity <strong>przyspiesza gojenie się ran</strong>.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Roślina nadaje się do stosowania zewnętrznego i wewnętrznego.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Zastosowanie rzepiku pospolitego w kosmetyce</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Rzepik pospolity jest ziołem, które wykorzystuje się w kosmetyce. Jego działanie przeciwzapalne i antybakteryjne, sprawia, że ma on bardzo pozytywny wpływ na kondycję skóry trądzikowej. W składzie rzepiku znajdziemy krzemionkę, która poprawia kondycję naszej skóry, włosów i paznokci.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Okłady z rzepiku przyspieszają gojenie się ran, są pomocne również przy zapaleniu spojówek. Przy pomocy rzepiku można leczyć niektóre choroby dermatologiczne – między innymi łuszczycę.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Napar, odwar i nalewka z rzepiku pospolitego</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Do stosowania wewnętrznego dobrze sprawdzi się<strong> napar z rzepiku</strong>. Jego przygotowanie jest bardzo proste. Jedną lub dwie łyżeczki suszonego ziela zalewamy szklanką wrzącej wody. Następnie odstawiamy napar pod przykryciem na około piętnaście minut. W celach leczniczych zaleca się spożywanie do trzech szklanej naparu z rzepiku dziennie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Do przemywania skóry, robienia okładów, czy płukania gardła sprawdzi się <strong>odwar z rzepiku</strong>. Do jego przygotowania będziemy potrzebować jednej łyżki ziela i szklanki wody. Ziele przesypujemy do małego naczynia, zalewamy wodą i gotujemy na małym ogniu przez mniej więcej dwadzieścia minut.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Możemy również przygotować<strong> nalewkę z rzepiku</strong>. Do jej przygotowania potrzebujemy suszonego ziela, spirytusu i słoja. Ziele wkładamy do naczynia i zalewamy alkoholem (w proporcji 1:5). Naczynie zakręcamy i odstawiamy na około dwa tygodnie. Po upływie tego czasu nalewkę przecedzamy i przelewamy do butelki.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Przeciwwskazania do spożywania rzepiku pospolitego</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Rzepik pospolity w zalecanych ilościach jest bezpieczny dla większości osób. Przeciwwskazaniami do jego stosowania jest ciąża i karmienie piersią (nie dysponujemy badaniami potwierdzającymi, że jest on bezpieczny dla tych grup osób), a także alergia i nadwrażliwość na tę roślinę.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Stosując rzepik pospolity powinniśmy stosować się do zasad dawkowania zaleconych przez lekarza lub producenta. Przedawkowanie tego zioła może skutkować bólami brzucha i nudnościami (jeżeli pojawią się skutki uboczne, należy odstawić rzepik).</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Rzepik pospolity – uprawa</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9210" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/rzepik-pospolity-200x300.jpg" alt="" width="200" height="300" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/rzepik-pospolity-200x300.jpg 200w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/rzepik-pospolity-683x1024.jpg 683w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/rzepik-pospolity-768x1152.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/rzepik-pospolity-1024x1536.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/rzepik-pospolity-696x1044.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/rzepik-pospolity-280x420.jpg 280w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/rzepik-pospolity.jpg 1067w" sizes="(max-width: 200px) 100vw, 200px" />Rzepik pospolity przez cały sezon może stanowić efektowną ozdobę naszego ogrodu. Roślinie tej należy zapewnić wilgotną, żyzną i przepuszczalną glebę. Jeżeli chodzi o stanowisko – najlepiej rośnie w półcieniu.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Nasiona rzepiku sadzi się bezpośrednio do gleby w kwietniu. Osoby zamierzające uprawiać rzepik muszą pamiętać, że roślinie tej mogą zagrażać szkodniki. Zagrożeniem są szczególnie mszyca kapuściana, chowacze, czy pryszczarek kapustnik. Rzepik jest rośliną wieloletnią.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kwitnące ziele zbiera się w okresie od czerwca do sierpnia (koniecznie przed zawiązaniem owoców). Surowiec zielarski jest następnie suszony w przewiewnym i zacienionym miejscu, w temperaturze nieprzekraczającej 40 stopni Celsjusza.</span></p>
<h4><span style="font-weight: 400">Czy wiesz, że:</span></h4>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Rzepik pospolity może tworzyć mieszańce z rzepikiem szczeciniastym, a także z rzepikiem wonnym.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Z pąków i liści rzepiku uzyskuje się barwnik o kolorze złocisto-żółtym.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Rzepik pospolity znany jest pod takimi nazwami jak parzydło, jabłecznik, śmietannik, wątrobowe ziele, czy świeckie ziele.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W dawnych czasach uważano, że rzepik pospolity posiada magiczną moc.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Jako, że rzepik pospolity działa łagodząco na błony śluzowe gardła, picie go jest często zalecane mówcom i śpiewakom.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W starożytności rzepik stosowany był powszechnie jako specyfik, który miał przyspieszać zabliźnianie się ran powstałych w wyniku ukąszenia węża.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/rzepik-pospolity-charakterystyka-wlasciwosci-walory-prozdrowotne/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Trybula ogrodowa (trybuła ogrodowa) – charakterystyka, właściwości, trybula ogrodowa na diecie ketogenicznej</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/trybula-ogrodowa-trybula-ogrodowa-charakterystyka-wlasciwosci-uprawa-trybuli-ogrodowej/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/trybula-ogrodowa-trybula-ogrodowa-charakterystyka-wlasciwosci-uprawa-trybuli-ogrodowej/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 24 May 2021 23:59:46 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[odżywianie]]></category>
		<category><![CDATA[suplementacja]]></category>
		<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[przyprawy]]></category>
		<category><![CDATA[zdrowe odżywianie]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=9168</guid>

					<description><![CDATA[Trybula ogrodowa to roślina, która z wyglądu bardzo przypomina pietruszkę (jednak zapach tych roślin bardzo się różni). Dawniej bardzo popularna, dziś (niesłusznie!) zapomniana. Warto zdawać sobie sprawę, że jest ona niezwykle cenną rośliną leczniczą. Jakie wartości odżywcze posiada trybula ogrodowa? W jaki sposób oddziałuje ona na ludzki organizm? Jak uprawiać trybulę ogrodową? Czy istnieją przeciwwskazania [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Trybula ogrodowa to roślina, która z wyglądu bardzo przypomina pietruszkę (jednak zapach tych roślin bardzo się różni). Dawniej bardzo popularna, dziś (niesłusznie!) zapomniana. Warto zdawać sobie sprawę, że jest ona niezwykle cenną rośliną leczniczą. Jakie wartości odżywcze posiada trybula ogrodowa? W jaki sposób oddziałuje ona na ludzki organizm? Jak uprawiać trybulę ogrodową? Czy istnieją przeciwwskazania do spożywania tej rośliny?</strong></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Czym jest trybula ogrodowa?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa (znana również jako trybuła ogrodowa, czechrzyca, czy trzebulka; nazwa łacińska to Anthriscus cerefolium) jest to jednoroczna roślina, którą zaliczamy do rodziny selerowatych. Roślina jest mocno rozgałęziona. Zazwyczaj osiąga wysokość od 50 do 70 centymetrów. Jej liście są owłosione, delikatne i miękkie, dwu lub trzykrotnie pierzaste. Białe, drobne kwiaty zebrane są w złożone baldachy. Okres kwitnienia rozpoczyna się w maju i trwa do czerwca. Trybula ogrodowa posiada cienki, wrzecionowaty korzeń. Jej owocem jest ciemno-brunatna, drobna rozłupnia. Ziele trybuli ogrodowej wykorzystywane jest w celach leczniczych. Znajduje również zastosowanie w kuchni. Trybula wywodzi się z zachodniej i środkowej Azji, a także środkowej i południowo wschodniej Europy. W Polsce można ją spotkać przede wszystkim na nizinach. Obecnie można ją spotkać nawet w Afryce.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa – wartości odżywcze</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa charakteryzuje się bardzo ciekawym składem. Do spożycia nadają się owoce, liście i kwiaty tej rośliny. Za jej zielony kolor odpowiada <strong>chlorofil</strong>. Trybula zawiera spore ilości <strong>witaminy C, witaminy z gruby B, błonnik</strong>. W jej składzie znajdziemy takie <strong>minerały</strong> jak:</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; <strong>potas (w 100 g znajdziemy 4740 mg tego pierwiastka, co pokrywa dzienne zapotrzebowanie dla osoby dorosłej)</strong>,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; cynk,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; żelazo,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; magnez,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; mangan,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; wapń,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; sód.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Ziele trybuli ogrodowej to źródło <strong>karotenoidów, goryczy, olejków eterycznych, a także białka.</strong></span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa – wpływ na zdrowie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa ma korzystny wpływ na ludzkie zdrowie. Roślina ta nadaje się zarówno do stosowania wewnętrznego, jak i zewnętrznego.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa wykazuje działanie napotne, przeciwbakteryjne, wykrztuśne, żółciopędne, rozkurczowe, rozgrzewające, moczopędne, regulujące funkcjonowanie układu pokarmowego, łagodzące wzdęcia, przeciwzapalne, wiatropędne. Związki zawarte w tej roślinie stymulują pracę wątroby i nerek. Dzięki niej nasz organizm szybciej pozbywa się toksyn.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Po trybułę powinny sięgać kobiety karmiące piersią, gdyż nasila ona laktację.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Trybuła ogrodowa obniża ciśnienie tętnicze, dzięki czemu zmniejsza prawdopodobieństwo zachorowania na choroby układu sercowo-naczyniowego. Jest ona również w stanie łagodzić dolegliwości reumatyczne.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Olejki i maści z Anthriscus cerefolium łagodzą wiele dolegliwości skórnych. Napary z tej rośliny można pić lub przygotowywać z nich okłady. Są one zalecane w przypadku hemoroidów, czyraków, trudno gojących się ran, ukąszeń owadów. Naparami z trybuli można przemywać oczy w przypadku zapalenia spojówek.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Trybulę ogrodową warto wykorzystać do inhalacji w przypadku schorzeń układu oddechowego (astma, gruźlica, przeziębienie, grypa).</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Zastosowanie trybuli ogrodowej w kosmetyce</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa posiada walory cenione w kosmetyce. Napary z tej rośliny dodane do kąpieli zmniejszają wydzielanie potu (co może być szczególnie pomocne w upalne, letnie dni). Związki zawarte w tej roślinie rozjaśniają skórę, działają przeciwzmarszczkowo i ujędrniająco.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Przemywanie skóry naparami z trybuli jest zalecane w przypadku takich problemów jak na przykład trądzik (trybula działa przeciwzapalnie i antybakteryjnie).</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Zastosowanie trybuli ogrodowej w kuchni</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa w Polsce jest rośliną zapomnianą, jednak <strong>w kuchni francuskiej wciąż cieszy się dużą popularnością</strong> (razem ze szczypiorkiem, pietruszką, estragonem zaliczana jest do tradycyjnej mieszanki ziołowej o nazwie fines herbes).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Świeże liście trybuli ogrodowej znakomicie pasują do surówek, sałatek, dań z drobiu, owoców morza, ryb, a także zup i sosów (można traktować ją jako zamiennik pietruszki). Trybula stanowi ciekawe uzupełnienie dań jajecznych, twarogów, czy warzyw. Na jej bazie warto jest przygotować niezwykle aromatyczną, a jednocześnie wyjątkowo zdrową zupę-krem.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Osoby decydujące się na wykorzystanie trybuli ogrodowej w kuchni powinny pamiętać, żeby dodawać ją do potraw dopiero pod koniec gotowania. W przeciwnym razie straci ona część swoich walorów odżywczych, a także smakowych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Trybulę ogrodową lepiej jest mrozić niż suszyć (suszenie sprawia, że traci ona wiele smaku, aromatu i składników odżywczych). Świeże liście dobrze jest zrywać bezpośrednio przed podaniem, ponieważ więdną one bardzo szybko.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa na odchudzanie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-6862" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-300x225.jpg 300w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-1024x768.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-768x576.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-1536x1152.jpg 1536w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-80x60.jpg 80w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-265x198.jpg 265w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-696x522.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-1068x801.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto-560x420.jpg 560w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2020/04/keto.jpg 1600w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />O włączenie trybuli ogrodowej do codziennego menu powinny postarać się szczególnie osoby na diecie redukcyjnej. Roślina ta dostarcza nam wielu cennych witamin i minerałów, dzięki czemu zapobiega niebezpiecznym w skutkach niedoborom.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa zawiera ogromną ilość potasu (100 g tej rośliny jest w stanie pokryć dzienne zapotrzebowanie dorosłego człowieka), dlatego polecana jest wszystkim stosującym </span><a href="https://stalowezdrowie.pl/dieta-ketogeniczna-najpopularniejsza-dieta-ostatnich-miesiecy/"><span style="font-weight: 400">dietę ketogeniczną</span></a><span style="font-weight: 400">. Jest to dieta niezwykle popularna ze względu na efekty, które można dzięki niej uzyskać, a jednocześnie osoby ją stosujące mogą mieć problemy między innymi z niedoborami potasu. </span><b>W 100 g trybuli ogrodowej znajduje się 4740 mg potasu. Dla porównania taka sama ilość pietruszki to jedynie 554 mg potasu.</b></p>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula świetnie oczyszcza organizm z toksyn i reguluje pracę układu pokarmowego, co sprawia, że odchudzanie z nią staje się łatwiejsze.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Przeciwwskazania do stosowania trybuli ogrodowej</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa, a także środki lecznicze przygotowane na jej bazie są w pełni bezpieczne dla zdrowia. Nie dysponujemy danymi o ewentualnych interakcjach z lekami. Jedynym przeciwwskazaniem do stosowania tej rośliny jest nadwrażliwość lub alergia, co jednak zdarza się rzadko.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Jak zrobić napar i nalewkę z trybuli ogrodowej?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><strong>Napar z trybuli ogrodowej</strong> nadaje się do stosowania wewnętrznego i zewnętrznego (na przykład w formie okładów, czy inhalacji). Można nam on pomóc w leczeniu wielu dolegliwości. Jego przygotowanie jest bardzo proste i nie zajmuje wiele czasu. Wystarczy wsypać jedną łyżkę posiekanego ziela do szklanki, a następnie zalać je wrzącą wodą i odstawić pod przykryciem do zaparzenia. Rekomendowane spożycie naparu z trybuli ogrodowej to do 150 ml trzy razy na dobę.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Doskonałe walory lecznicze posiada również <strong>nalewka z trybuli ogrodowej</strong>. Do jej wykonania będziemy potrzebować około 100 g posiekanego, świeżego ziela i 1 litr alkoholu 45% (może być to na przykład czysta wódka). Ziele wkładamy do słoja, zalewamy alkoholem i odstawiamy na około trzy tygodnie. W międzyczasie należy kilka razy potrząsnąć naczyniem. Kolejnym krokiem jest dokładne przecedzenie mikstury i przelanie jej do mniejszych butelek. W takiej formie nalewka powinna leżakować jeszcze przez co najmniej pół roku.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Uprawa trybuli ogrodowej</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9173" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/trybula-ogrodowa-2-300x291.jpg" alt="" width="300" height="291" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/trybula-ogrodowa-2-300x291.jpg 300w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/trybula-ogrodowa-2-1024x993.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/trybula-ogrodowa-2-768x745.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/trybula-ogrodowa-2-1536x1490.jpg 1536w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/trybula-ogrodowa-2-696x675.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/trybula-ogrodowa-2-1068x1036.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/trybula-ogrodowa-2-433x420.jpg 433w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/trybula-ogrodowa-2.jpg 1600w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Trybula ogrodowa jest jedną z roślin, której nie może zabraknąć w naszym ziołowym ogrodzie. Jej wielkim atutem jest łatwość w uprawie, co sprawia, że mogą po nią sięgać nawet początkujący ogrodnicy. Trybulę uprawia się dla smacznej, aromatycznej naci, która w sprzyjających warunkach osiąga nawet do 30 centymetrów wysokości.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">W przeciwieństwie do wielu ziół i warzyw trybula ogrodowa nie lubi dużego nasłonecznienia i zdecydowanie lepiej czuje się w półcieniu. Silne słońce jest dla niej dużym zagrożeniem ze względu na słabo rozwinięty system korzeniowy. Trybulę można chronić przed słońcem sadząc ją w pobliżu wysokich roślin.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Idealne podłoże dla trybuli ogrodowej jest średnio żyzne, przepuszczalne, lekkie, dość wilgotne. Jego pH powinno oscylować w granicach od 5 do 8. Roślina ta jest dość odporna na przymrozki – znosi temperatury do 6 stopni poniżej zera. Jest również dość odporna na szkodniki i choroby – w jej przypadku zazwyczaj nie ma konieczności stosowania środków ochrony roślin.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Trybula ogrodowa może być uprawiana w pojemnikach. Najlepszy czas na wysiew tej rośliny to przełom marca i kwietnia, a także sierpnia i września. Doświadczeni ogrodnicy radzą, żeby bardzo drobne nasiona trybuli ogrodowej mieszać z piaskiem – w ten sposób uzyskamy bardziej równomierny siew.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Najważniejsze zabiegi pielęgnacyjne, których wymaga  Anthriscus cerefolium to nawadnianie, odchwaszczanie i regularne spulchnianie gleby. Do nawożenia tej rośliny najlepiej sprawdzi się obornik i kompost, a także nawozy humusowe.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">W uprawie trybuli ogrodowej ważne jest regularne usuwanie pędów kwiatostanowych, gdyż ich obecność ma negatywny wpływ na zawartość składników odżywczych w liściach i pędach.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Trybulę ogrodową warto jest posadzić w sąsiedztwie sałaty.</span></p>
<h4><span style="font-weight: 400">Czy wiesz, że:</span></h4>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Właściwości lecznicze trybuli ogrodowej były znane i wykorzystywane już w czasach średniowiecza.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Trybula ogrodowa jest prawdziwym przysmakiem dla ślimaków (dlatego też bywa używana jako przynęta na ślimaki).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Zapach i smak trybuli ogrodowej bardzo przypomina mirrę.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W niektórych częściach Europy zupa z Trybuli ogrodowej podawana jest tradycyjnie w Wielki Czwartek. Trybula symbolizuje życie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Trybula ogrodowa cieszyła się w Polsce największą popularnością pomiędzy XVII a XIX wiekiem.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Dawniej wierzono, że trybula ogrodowa posiada magiczną moc – otóż miała zapobiegać czarom rzucanym na bydło.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Trybula ogrodowa cieszyła się popularnością już w antycznej Grecji, gdzie określano ją mianem chairephyllon (χαιρέφυλλον), czyli &#8222;liście radości&#8221;.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Trybula ogrodowa pojawiła się na terenie Europy za sprawą starożytnych Rzymian.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Walory smakowe trybuli ogrodowej są bardzo cenione w kuchni francuskiej.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Warto mieć świadomość, że trybulę można łatwo pomylić z gatunkami podobnymi wizualnie, jednak trującymi albo niesmacznymi. Bardzo podobne są między innymi: blekot pospolity (roślina silnie trujące), szalej jadowity (silnie trujący) lub jadalny, szczwół plamisty (bardzo trujący), marchewnik anyżowy (zdecydowanie mniej wartościowy od trybuli ogrodowej).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Jako pierwszy pierwszy o trybuli ogrodowej wspomniał w Polsce Jan Stanki w pracy pt. „Antidotarium” w 1472 roku.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/trybula-ogrodowa-trybula-ogrodowa-charakterystyka-wlasciwosci-uprawa-trybuli-ogrodowej/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Eukaliptus – charakterystyka, skład, właściwości lecznicze, uprawa, olejek z eukaliptusa</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/eukaliptus-charakterystyka-sklad-wlasciwosci-lecznicze-uprawa-olejek-z-eukaliptusa/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/eukaliptus-charakterystyka-sklad-wlasciwosci-lecznicze-uprawa-olejek-z-eukaliptusa/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 17 May 2021 11:01:25 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[suplementacja]]></category>
		<category><![CDATA[zdrowe odżywianie]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=9133</guid>

					<description><![CDATA[Eukaliptus pochodzi z Australii, jednak jest bardzo popularny również w Polsce. Roślina ta znajduje zastosowanie w lecznictwie i kosmetyce. Czym dokładnie jest eukaliptus? Jaki jest jego skład? Jak wygląda uprawa eukaliptusa? Czy istnieją przeciwwskazania do jego stosowania? Czym jest eukaliptus? Eukaliptus to drzewo lub krzew, które zaliczamy do rodziny mirtowatych (pod tą nazwą kryje się [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Eukaliptus pochodzi z Australii, jednak jest bardzo popularny również w Polsce. Roślina ta znajduje zastosowanie w lecznictwie i kosmetyce. Czym dokładnie jest eukaliptus? Jaki jest jego skład? Jak wygląda uprawa eukaliptusa? Czy istnieją przeciwwskazania do jego stosowania?</strong></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Czym jest eukaliptus?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Eukaliptus to drzewo lub krzew, które zaliczamy do rodziny mirtowatych (pod tą nazwą kryje się około 600 gatunków roślin). Eukaliptus jest rośliną wiecznie zieloną (jedynie 10 z 600 gatunków eukaliptusów traci sezonowo liście). Jest on w stanie osiągnąć 100 metrów wysokości. Większość gatunków eukaliptusa traci co roku korę (efektem są kontrastowe wzory na pniu). Liście na młodych roślinach ułożone są naprzeciwlegle (częściowo obejmują łodygę). Skórzaste liście starszych eukaliptusów są zawsze zielone, wąskie, lancetowate, ustawione brzegiem do słońca. Posiadają one niewielkie zagłębienia, w których wytwarzany jest olejek eukaliptusowy. Kwiaty eukaliptusa mogą mieć barwę białą, różową, żółtą lub czerwoną. Owocami są natomiast zdrewniałe torebki. Eukaliptusy pochodzą z Australii (tworzą tam wiecznie zielone lasy), Indonezji i Nowej Gwinei.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Eukaliptus – najpopularniejsze gatunki</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Nazwa eukaliptus obejmuje aż 600 gatunków roślin. Do najbardziej znanych eukaliptusów zaliczamy:</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; </span><b>eukaliptus królewski</b><span style="font-weight: 400">, czyli największy gatunek eukaliptusa, który może osiągać nawet 100 metrów wysokości,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; </span><b>eukaliptus tęczowy</b><span style="font-weight: 400"> – ten gatunek po zrzuceniu kory zewnętrznej odkrywa korę wewnętrzną, która mieni się kolorami tęczy,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; </span><b>eukaliptus cytrynowy</b><span style="font-weight: 400">, który charakteryzuje się wyraźnym cytrynowym aromatem,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; </span><b>eukaliptus gałkowy (eukaliptus właściwy) </b><span style="font-weight: 400">jest wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym,  z jego liści wytwarzany jest olejek eukaliptusowy,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; </span><b>eukaliptus niebieski </b><span style="font-weight: 400">nazwę swoją zawdzięcza błekitno-szarym liściom. Z jego pędów wytwarza się syrop, który w smaku zbliżony jest do syropu klonowego,</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; </span><b>eukaliptus śnieżny </b><span style="font-weight: 400">wykazuje bardzo wysoką odporność na mróz. Jego kora posiada śnieżnobiały kolor.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Eukaliptus – skład</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Liście, a także korzenie eukaliptusa zawierają duże ilości <strong>garbników</strong>, a także olejki eteryczne. Znajdziemy w nich także <strong>triterpeny i flawonoidy (rutyna, kwercetyna) żywice i woski.</strong></span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Olejek eukaliptusowy</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9135" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/olejek-eukaliptusowy-300x200.jpg" alt="" width="300" height="200" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/olejek-eukaliptusowy-300x200.jpg 300w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/olejek-eukaliptusowy-1024x683.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/olejek-eukaliptusowy-768x512.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/olejek-eukaliptusowy-1536x1024.jpg 1536w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/olejek-eukaliptusowy-696x464.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/olejek-eukaliptusowy-1068x712.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/olejek-eukaliptusowy-630x420.jpg 630w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/olejek-eukaliptusowy.jpg 1600w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Olejek eteryczny pozyskiwany z liści eukaliptusa zawiera eukaliptol (1,8 &#8211; cyneol), pinen, linalol, a także alfa terpineol. Powstaje on w wyniku destylacji parą wodną. Pozyskuje się go z liści (do tego celu wybiera się starsze liście) i gałązek eukaliptusa. Ma on rzadką konsystencję, a jego barwa jest przejrzysta – całkowicie bezbarwna lub blado-żółta. Zapach olejku eukaliptusowego można określić jako orzeźwiający, miętowo-kamforowy.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Wysokiej jakości olejek eteryczny z eukaliptusa charakteryzuje się działaniem przeciwwirusowym, antybakteryjnym (jest skuteczny między innymi w walce z pałeczką okrężnicy, kropidlakiem czarnym, bielnikiem białym, paciorkowcem typu A, czy pałeczką zapalenia płuc), przeciwgrzybiczym, rozkurczowym, przeciwzapalnym, przeciwbólowym, mukolitycznym, wykrztuśnym, lekko znieczulającym i pobudzającym.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Eukaliptusowy olejek świetnie sprawdzi się do inhalacji (wspiera leczenie górnych dróg oddechowych). Może on również niwelować uczucie zmęczenia i koić bóle głowy. Kąpiele z dodatkiem olejku z eukaliptusa zaleca się w stanach zapalnych skóry głowy, infekcjach pasożytniczych, czy grzybicy.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Olejku można dodawać do maści przeciwbólowych, ekologicznych środków czystości, do odkażania ran (na przykład po użądleniach). Kompresy i masaże z jego dodatkiem koją mięśnie stawów. </span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Eukaliptus – wpływ na zdrowie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Eukaliptus charakteryzuje się działaniem <strong>przeciwbakteryjnym, przeciwwirusowym, przeciwzapalnym, a także przeciwbólowym</strong>. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Dzięki zawartości olejków eterycznych eukaliptus pozytywnie wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego. Pomaga on w wyciszeniu, odprężeniu, łagodzi stres, ułatwia zasypianie. Eukaliptus może ponadto pomóc osobom cierpiącym na chroniczne migreny.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Lecznicze właściwości eukaliptusa warto wykorzystać przy uporczywym kaszlu i infekcjach górnych dróg oddechowych. W przypadku kataru pomoce okażą się inhalacje z dodatkiem olejku eukaliptusowego. Wyciągi z eukaliptusa dodawane są do popularnych pastylek na kaszel.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Eukaliptus pomaga przy bólach mięśni i bólach reumatycznych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Inhalacje eukaliptusem, a także posiadanie w domu drzewka eukaliptusowego zaleca się wszystkim astmatykom.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Jak zrobić nalewkę z eukaliptusa?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">W celach leczniczych możemy wykorzystać nalewkę z eukaliptusa. Można stosować ją do płukania gardła, inhalacji, a także do picia (nie więcej niż 40 kropli rozpuszczonych w szklance wody trzy razy dziennie). Nalewka z eukaliptusa działa bakteriobójczo, antyseptycznie, wykrztuśnie, ściągająco, przeciwkaszlowo.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Do przygotowania leczniczej nalewki z eukaliptusa będziemy potrzebować:</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; około 30 g liści eukaliptusa (powinny być wysuszone i rozdrobnione)</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; pół litra 70 &#8211; procentowego spirytusu.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Wysuszone liście przekładamy do słoja, a następnie zalewamy spirytusem. Naczynie należy szczelnie zamknąć i odstawić w ciemne miejsce na około 14 dni. Zaleca się, żeby w ciągu tego czasu co najmniej kilka razy wstrząsnąć słojem. Po upływie dwóch tygodni nalewkę przecedzamy przez gazę i przelewamy do szklanej, ciemnej butelki. Nalewkę najlepiej jest przechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Zastosowanie eukaliptusa w kosmetyce</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Olejek eteryczny z eukaliptusa warto dodawać do kosmetyków, szczególnie tych o działaniu przeciwtrądzikowym – łagodzi on stany zapalne i oczyszcza skórę.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Eukaliptus jest skuteczny również w zwalczaniu łupieżu, przyspiesza gojenie się ran, wspomaga leczenie opryszczki. Wyciągi z eukaliptusa mogą być dodawane do kremów do skóry dojrzałej – działają bowiem przeciwzmarszczkowo i ujędrniająco.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Przeciwwskazania do stosowania eukaliptusa</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Eukaliptus jest dla większości osób rośliną bezpieczną. Przeciwwskazaniem do jego stosowania jest alergia lub nadwrażliwość na tę roślinę. Eukaliptus nie będzie również odpowiedni dla kobiet w ciąży i kobiet karmiących piersią (brak jest wystarczających badań potwierdzających jego bezpieczeństwo w tych grupach osób). Olejki eteryczne z eukaliptusa nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 10 roku życia.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Gdy kupujemy preparaty z zawartością eukaliptusa musimy pamiętać o właściwym ich dawkowaniu. Jest to bardzo ważne, gdyż w nadmiernych ilościach eukaliptus wykazuje działanie halucynogenne. Ich przedawkowanie może doprowadzić również do nudności i wymiotów, bólów brzucha, czy biegunki.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Eukaliptus – uprawa</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-9134" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym-300x300.jpg" alt="" width="300" height="300" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym-300x300.jpg 300w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym-1024x1024.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym-150x150.jpg 150w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym-768x768.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym-1536x1536.jpg 1536w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym-696x696.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym-1068x1068.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym-420x420.jpg 420w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/05/koala-na-drzewie-eukaliptusowym.jpg 1600w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />W naturalnych warunkach eukaliptusy rosną w klimacie tropikalnym. Jednocześnie należą one do popularnych roślin ozdobnych. Hoduje się je w warunkach domowych na całym świecie. Eukaliptus doniczkowy ma postać krzewu o wysokości maksymalnie 1,5 metra. Odmiany uprawiane w domach często posiadają kolce. Eukaliptus jako roślina doniczkowa ceniony jest ze względu na ozdobne liście (rzadko jednak zdarza się, żeby eukaliptus zakwitł w warunkach domowych), a także walory prozdrowotne.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Dla eukaliptusów należy zarezerwować bardzo jasne stanowisko (drzewko dobrze jest ustawić w miejscu o dobrej ekspozycji na światło &#8211; od strony południowej, najlepiej w okolicy okna). Roślina ta potrzebuje co najmniej temperatury pokojowej. Podczas upalnego lata możemy wystawić eukaliptus do ogrodu lub na balkon. Zimą warto umieścić je w chłodnym pomieszczeniu i ograniczyć podlewanie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Część gatunków okresowo może poradzić sobie nawet w niższej temperaturze, jednak uprawa eukaliptusa w ogrodzie jest bardzo ryzykowna (roślina nie wytrzyma temperatur niższych niż 20 stopi Celsjusza poniżej zera, bardzo źle znosi także mroźne wiatry).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Eukaliptusy potrzebują stale wilgotnego, przepuszczalnego podłoża. Większość z nich będzie dobrze rosła w uniwersalnej ziemi doniczkowej (powinna być ona żyzna i zasobna w składniki odżywcze). Świetnie sprawdzi się także mieszanka ziemi kompostowej, torfu, piasku i liści. Rośliny te wykazują zwiększoną odporność na pleśń, gnicie i bakterie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Zabiegiem pielęgnacyjnym polecanym w przypadku eukaliptusów jest przycinanie (najlepiej jest je wykonywać wczesną wiosną). Koniecznie musimy też pamiętać o ich regularnym podlewaniu (w glebie zawsze powinien być zapas wody, gdyż eukaliptus pobiera duże jej ilości).</span></p>
<h4><span style="font-weight: 400">Czy wiesz, że:</span></h4>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Najwyższe eukaliptusy można spotkać na Tasmanii, a także w południowo-wschodniej Australii.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Eukaliptusy są miejscem zamieszkania i pozyskiwania pożywienia dla torbaczów (misie koala). Misie koala są w stanie trawić jedynie wybrane gatunki eukaliptusa. W ciągu dnia są one w stanie zjeść od 0,5 do 1 kilograma soczystych liści eukaliptusa (w liściach znajduje się tyle wody, że misie nie muszą pozyskiwać jej z innych źródeł).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Drzewka eukaliptusa można uprawiać w warunkach domowych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Praktykuje się sadzenie eukaliptusów na bagnach malarycznych, co pozwala przyspieszyć ich osuszanie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Eukaliptusy zwiększają prawdopodobieństwo pożarów. Drzewa eukaliptusa bardzo intensywnie transpiruja (odparowują przez liście wodę pobraną z podłoża). W efekcie są użyteczne jako naturalne narzędzia osuszania bagien malarycznych. Jednocześnie lasy eukaliptusowe są bardziej narażone na pożary &#8211; nie dość bowiem, że rośliny te wyciągają z gruntu dużo wody, to jeszcze mają w swoim składzie łatwopalne olejki lotne.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Drewno eukaliptusowe jest chętnie wykorzystywane do produkcji mebli ogrodowych, gdyż wykazuje bardzo wysoką odporność na działanie wilgoci, grzybów i bakterii.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Eukaliptus niebieski jest często wykorzystywany w bukieciarstwie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Z części gatunków eukaliptusa pozyskuje się miód, który posiada właściwości antyseptyczne i nie ulega krystalizacji.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Aborygeni wykonują z drewna eukaliptusa instrumenty muzyczne.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Olejek eteryczny z eukaliptusa został po raz pierwszy wydestylowany przez farmaceutę z Melbourne w 1854 roku.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Olejek eteryczny produkuje się z około 300 gatunków eukaliptusa.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Góry Błękitne, które znajdują się w Nowej Południowej Walii swoją nazwę zawdzięczają niebieskiej mgle. Pojawia się ona na skutek parowania olejku eukaliptusowego.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/eukaliptus-charakterystyka-sklad-wlasciwosci-lecznicze-uprawa-olejek-z-eukaliptusa/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Perz właściwy – charakterystyka, skład, prozdrowotne właściwości kłącza perzu</title>
		<link>https://stalowezdrowie.pl/perz-wlasciwy-charakterystyka-sklad-prozdrowotne-wlasciwosci-klacza-perzu/</link>
					<comments>https://stalowezdrowie.pl/perz-wlasciwy-charakterystyka-sklad-prozdrowotne-wlasciwosci-klacza-perzu/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[StaloweZdrowie]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 25 Apr 2021 13:33:39 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[zdrowie]]></category>
		<category><![CDATA[suplementacja]]></category>
		<category><![CDATA[zioła]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://stalowezdrowie.pl/?p=8974</guid>

					<description><![CDATA[Perz właściwy to roślina bardzo pospolita w całej Polsce. Możemy spotkać go na całym niżu i w niższych partiach gór. Nie wszyscy zdają sobie sprawę, że kłącze perzu jest bardzo cenione w zielarstwie. Czym dokładnie jest perz właściwy? Jaki jest skład tej rośliny? W jaki sposób kłącze perzu wpływa na nasze zdrowie? Co to jest [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Perz właściwy to roślina bardzo pospolita w całej Polsce. Możemy spotkać go na całym niżu i w niższych partiach gór. Nie wszyscy zdają sobie sprawę, że kłącze perzu jest bardzo cenione w zielarstwie. Czym dokładnie jest perz właściwy? Jaki jest skład tej rośliny? W jaki sposób kłącze perzu wpływa na nasze zdrowie?</strong></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Co to jest perz właściwy?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Perz właściwy (nazywany także perzem pełzającym) jest to bylina zaliczana do rodziny wiechlinowatych, która pospolicie występuje w Polsce, a także w innych rejonach Europy i Azji. Łodyga perzu to źdźbła wzniesione, ewentualnie podnoszące się, które mogą mieć długość od 20 do 150 centymetrów. Źdźbła posiadają kolanka i międzywęźla. Skrętoległe liście mogą być intensywnie zielone lub bladozielone. Ich szerokość waha się od 4 do 15 mm. Szorstka blaszka liściowa posiada prześwitujące nerwy. Kwiaty zebrane są w spłaszczone kłosy umiejscowione na szczycie łodygi. Okres kwitnienia trwa od czerwca do września. Perz właściwy jest rośliną owadopylną. Owocem jest podługowaty, równowąski, szaro-biały lub żółtawy ziarniak (jego długość waha się od 7 do 8 mm). Kłącze perzu (będące surowcem zielarskim) ma grubość od 2 do 3 mm, jest błyszczące, ma barwę żółtawą, żółtawo-brunatną lub jasno-brunatną. Perz spotykany jest w takich miejscach jak ugory, odłogi i tereny nieużytkowane rolniczo. Jest on ponadto pospolitym chwastem sadów i ogrodów.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Kłącze perzu – skład</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">W skład kłącza perzu wchodzą:<strong> inulina, olejki eteryczne (przeważa tu kapilen), saponiny, związku śluzowe (jest ich nawet 10%), kwasy organiczne, substancje gumowe, duże ilości węglowodanów, krzemionka, witamina C, sole mineralne (perz zawiera szczególnie duże ilości potasu i żelaza).</strong></span></p>
<p><span style="font-weight: 400">W sadzonkach i w liściach perzu mogą znajdować się lektyny. Jednak w kłączu ich ilość jest minimalna.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kłącze perzu zbierane jest wiosną lub jesienią. Powinno się zbierać kłącza grube, jasne i jędrne. Następnie należy je dokładnie umyć i wysuszyć w zacienionym, przewiewnym miejscu, w temperaturze do 40 stopni Celsjusza. Wysuszone kłącze perzu jest krojone.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Perz właściwy – wpływ na zdrowie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-8975" src="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/03/perz-300x199.jpg" alt="" width="300" height="199" srcset="https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/03/perz-300x199.jpg 300w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/03/perz-1024x680.jpg 1024w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/03/perz-768x510.jpg 768w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/03/perz-1536x1020.jpg 1536w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/03/perz-696x462.jpg 696w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/03/perz-1068x710.jpg 1068w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/03/perz-632x420.jpg 632w, https://stalowezdrowie.pl/wp-content/uploads/2021/03/perz.jpg 1600w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Perz właściwy posiada <strong>działanie moczopędne, żółciopędne, przeczyszczające, przeciwgorączkowe i antybakteryjne.</strong></span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kłącze perzu może być pomocne w leczeniu schorzeń układu moczowego. Jest ono skuteczne, gdyż zawiera flawonoidy, kwasy cukrowe, cyklitole i poliacentyny, które wykazują właściwości moczopędne i przeciwbakteryjne. Co więcej przyczyniają się do rozpadu, a następnie usuwania złogów zalegających w układzie moczowym. Perz może się okazać pomocny nie tylko w leczeniu stanów zapalnych pęcherza moczowego i cewki moczowej, ale również przy zapaleniu i łagodnym przeroście gruczołu krokowego.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Związki obecne w kłączu perzu mogą przyczynić się do leczenia cukrzycy (jednocześnie należy podkreślić, że w tej chwili nie dysponujemy wiarygodnymi badaniami na ludziach). Kłącze perzu posiada właściwości hipoglikemiczne. Badanie przeprowadzone na szczurach wykazało, że już podanie jednej dawki wodnego ekstraktu z kłącza perzu obniżyło poziom cukru we krwi u gryzoni. Efekty trwałe były widoczne już po dwóch tygodniach kuracji.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kłącze perzu posiada<strong> właściwości przeciwzapalne</strong>. Są one widoczne zarówno przy stosowaniu tej rośliny zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Badania na zwierzętach sugerują, że kłącze perzu łagodzi obrzęki i przyspiesza regenerację skóry.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400"><strong>Związki zawarte w kłączu perzu (kwas glicerowy i kwas glikolowy) przyspieszają usuwanie z ludzkiego organizmu szkodliwych produktów przemiany materii.</strong> Dzięki wysokiej zawartości krzemionki kłącze perzu działa ochronnie na naczynia krwionośne – pod jego wpływem stają się one mocniejsze i bardziej elastyczne. Krzemionka opóźnia również starzenie się skóry i poprawia kondycję naszych włosów.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400"><strong>W składzie perzu znajdują się związki o działaniu probiotycznym, które są niezwykle ważne dla rozwoju korzystnej mikroflory jelitowej.</strong> Prawidłowa mikroflora w naszych jelitach jest warunkiem koniecznym sprawnie funkcjonującego układu immunologicznego.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Po ekstrakty z kłącza perzu zaleca się sięgać także w przypadku podwyższonego poziomu złego cholesterolu i trójglicerydów we krwi. Długotrwałe ich spożywanie pozwala na obniżenie tych parametrów, a tym samym zmniejszenie prawdopodobieństwa zachorowania na miażdżycę i inne choroby układu sercowo-naczyniowego.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Kłącze perzu na odchudzanie</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Picie naparów z kłącza perzu zaleca się niekiedy osobom odchudzającym się. Są one skuteczne, gdyż posiadają właściwości łagodnie przeczyszczające, a dodatkowo przyspieszają przemianę materii. Na diecie redukcyjnej możemy wypijać od 1,5 do 2 szklanek naparu z perzu w ciągu dnia.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Perz właściwy – zastosowanie w kuchni</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">W kuchni wykorzystuje się przede wszystkim młode kłącza, a także podziemne pędy perzu. Należy je bardzo dokładnie wypłukać, a następnie spożyć na surowo. Bardzo ważne jest jednak, żeby nie przekraczać 20 g surowego perzu dziennie, gdyż większe jego ilości mogą spowodować biegunki.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Kłącze i pędy perzu można również ugotować i dodawać do sałatek, czy zup jarzynowych.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Gdzie kupić kłącze perzu?</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">W tej chwili kłącze perzu dodawane jest do mieszanek ziołowych wykorzystywanych w profilaktyce miażdżycy. Roślina ta wykorzystywana jest także do produkcji niektórych suplementów diety na odchudzanie. Sproszkowane kłącze perzu znajdziemy ponadto w maseczkach odżywczo-nawilżających.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Samo cięte kłącze perzu możemy kupić w dobrych sklepach zielarskich, a także niektórych sklepach ze zdrową żywnością. Jeśli nie znajdziemy go w sklepach stacjonarnych, z pewnością będzie dostępne w internecie.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">Suszone kłącze perzu kosztuje zazwyczaj mniej niż 10 zł za opakowanie o pojemności 100 g.</span></p>
<h2><span style="font-weight: 400">Perz właściwy – przeciwwskazania</span></h2>
<p><span style="font-weight: 400">Jak dotąd nie stwierdzono poważnych przeciwwskazań do spożywania kłącza perzu. Z oczywistych przyczyn powinny go jednak unikać osoby uczulone na perz właściwy. Kłącze perzu nie jest zalecane także kobietom w ciąży i kobietom karmiącym piersią (nie przeprowadzono badań na tej grupie osób, w celu potwierdzenia bezpieczeństwa kłącza perzu).</span></p>
<h3><span style="font-weight: 400">Czy wiesz, że:</span></h3>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W dawnych czasach, a także na początku XX wieku, w okresach głodu kłącze perzu dodawane było do mąki.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Zarówno ziele, jak i kłącza perzu mogą pełnić funkcję paszy dla zwierząt.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Z kłącza perzu produkowano kiedyś włosie do mioteł i szczotek.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W województwach małopolskim i podkarpackim wypiekano niegdyś chleb pachana, w którego składzie znajdowała się mąka z kłączy perzu, a także miazga lipowa.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Obecnie ekstrakty z kłącza perzu są dodawane do ziół przeciwcukrzycowych i moczopędnych.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Perz traktowany jest przez rolników jako chwast. Istnieje nawet przysłowie, które do niego nawiązuje: „Czym złodziej w komorze, a wilk w oborze lub świnie w szkodzie, tym perz w ogrodzie…”. Pozbycie się go jest bardzo trudne, gdyż obumiera on dopiero w temperaturze 40 stopni Celsjusza poniżej zera.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; Perz właściwy nazywany jest niekiedy psią trawą, psim zębem, zagłuszycą, korzenicą, osoczem, pernicą, psią paszą.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400">&#8211; W średniowieczu sok z kłączy perzu używany był do leczenia dolegliwości wątroby, a także do zwalczania pasożytów jelitowych.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://stalowezdrowie.pl/perz-wlasciwy-charakterystyka-sklad-prozdrowotne-wlasciwosci-klacza-perzu/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
